Dag 5 naar Senyati Safari Camp
We werden rond 04.00 uur opgeschrikt door het brullen van een paar leeuwen. Het geluid was op een gegeven moment heel erg dichtbij, maar verwijderde zich later weer. We konden niets zien door het gaas, alhoewel we het grote raam van de daktent open hadden gelaten. We dommelden weer een beetje in toen Leonne andermaal wakker schrok, naar zij meende van een olifant die vlak langs de auto liep. Die geweldig grote dieren kunnen zich zo zacht voortbewegen, we hoorden amper een geluid, maar het leek nog het meeste op een voorzichtig rondscharrelde persoon.
In de ochtend zagen we de pootafdrukken, op inderdaad nog geen anderhalve meter van de auto. We aten ons ontbijt, pakten alles weer in de auto en reden naar onze laatste pleisterplaats in Botswana; Senyati Safari Camp bij Kasane.
De weg voerde dwars door een wildlife gebied, we zagen dan ook snel twee olifanten op verschillende plekken, veel kudu's, impala's, heel veel steenbokjes, een paar lelijke ground hornbills, een mooie bateleur, twee giraffen, en heel veel aan flarden gereden autobanden.
Het schoot goed op, geen nederzettingen meer, wel een tweetal veterinaire controles maar ook hier hoefden we niet te stoppen. De weg was ook zoveel beter, nieuwer en breder dan toen wij hier een aantal jaren geleden waren.
We kwamen voorbij het afslagpunt voor de camping, maar we reden eerst door naar Kasane om wat boodschappen bij te halen. Het was er nog net zo rommelig als toen. Op de terugweg zagen we een grote kudde olifanten, direct langs de weg, in de schaduw van een boom staan.
Over de toegangsweg naar de camping moesten we, net als bij Elephant Sands, door diep los zand. De Senyati camping viel in eerste instantie wat tegen. Plekken redelijk dicht bij elkaar, niet al te veel schaduw, maar iedere kampplek had zijn eigen huisje met douche, wc, en een met stro gedekt afdak, waar zich een elektriciteitspunt bevond, een grote wasbak en een soort aanrecht.
We bakten eerst een ei met tomaten en bacon, en daarna werd kamp gemaakt. Senyati is beroemd om de waterplaats met olifanten, maar tot ver in de middag was er geen olifant te bekennen.
Dag 4 naar Elephant Sands
In de vroege ochtend kwam Leonne erachter dat ze de vorige avond haar Rado horloge had laten liggen in het ablution block. Ze klom gelijk de tent uit maar helaas, het horloge lag niet meer daar waar het was achtergelaten. Uit navraag bij de receptie later bleek dat daar ook niets was afgegeven. We dachten altijd dat campers onder elkaar redelijk eerlijk waren.
Vivian had niet zo goed geslapen in haar tent. Ze had vlakbij haar hoofd, naar zij meende een rhino horen grazen!
We maakten ons ontbijt en in het ochtendzonnetje warmde het al snel wat op. Tegen achten verlieten we onze mooie camping plek. Bij de receptie moesten de banden weer opgepompt worden waarna we op weg gingen. Tracks 4 Africa wees ons een shortcut, weliswaar over gravelwegen, maar ongeveer de helft in afstand. Die route namen we en het bleek een goede beslissing. Ofschoon stoffig was de weg goed berijdbaar. We kwamen ten zuiden van Francistown weer op de A1 terecht. Deze weg waren ze vierbaans aan het maken en vanwege deze werkzaamheden was het heel vervelend rijden. We moesten om de haverklap afremmen naar 80 en dan naar 60. Dit moest ook bij ieder hutje wat langs de weg stond. Koeien en geiten op de weg en talrijke veterinaire controles, waar we overigens doorheen gewuifd werden, verhoogden het ongemak. Net voor Nata en de Sua Pan werden de bermen van de weg gekleurd door het roestbruin en goudgeel van Mopane bosjes. Daartussen stond hier en daar een groene acacia. De temperatuur liep op naar 32 graden toen we eindelijk Nata bereikten. Daarna was het nog een 50 km zonder noemenswaardige nederzettingen langs de weg naar de camping voor die nacht: Elephant Sands.
We zagen al gelijk toen we aan kwamen rijden heel veel olifanten bij het watergat staan. Dus nadat we ingecheckt waren, gingen we eerst een kijkje nemen op het deck. We stonden werkelijk oog in oog met de olifanten.
De camping zelf was eigenlijk geen camping. Een grote zanderige vlakte die lag te blaken in de zon. Bomen waren er niet, slechts een paar zielige struikjes die ook half weggevreten waren. We gingen gelijk terug naar de receptie en boekten een hut voor Vivian, tegen een reisagenten tarief. Zo konden we mooi alles afzetten in het huisje, hadden we onze eigen wc en douche en hadden en passant wat schaduw, van het huisje zelf en van een van de weinige bomen aan de zijkant.
We bakten pannenkoeken, spoelden wat kleding uit op de hand en gingen toen een drankje nemen bij de lodge. Het was er druk, niet alleen met mensen maar ook met olifanten. We vonden een plaatsje bij de vuurplaats, dat nog lager en dichter bij de olifanten gesitueerd was. De olifanten vochten met elkaar om een plaatsje bij de plek waar water gepompt werd. Af en toe kwamen ze dan dicht langs de rand van waar wij en andere mensen zaten en stonden, die dan gillend alle kanten opstoven. Het was een schouwspel dat niet snel verveelde. We konden ook even contact maken met het thuisfront, al was dat gelimiteerd tot een half uur (tegen extra betaling). Olifanten liepen af en aan. Een grote kudde met een aantal kleintjes kwam in draf naar de waterhole, een koddig gezicht. De camping is niet omheind en ligt midden in een wildlife gebied. We werden gewaarschuwd in het donker steeds een lamp mee te nemen omdat er regelmatig een jong mannetjesluipaard door de camping zou lopen.
We waren net op tijd om de lucht prachtig rood te zien kleuren. De lampen van de hit werkten niet en nadat we dit gerapporteerd hadden, werd er met man en macht aan gewerkt om dit weer goed te krijgen. De olifanten, hadden op zoek naar water bij de septic tank ook maar de elektriciteitskabel verwoest.
Tegen de tijd dat het donker werd liepen we terug naar onze standplaats, zo ongeveer tussen de olifanten in. Onze plek stond aan de rand van de camping en we keken uit over de bush, waarin de olifanten nog steeds af en aan liepen. Ad had de auto een meter of vijf van hun gebruikelijke pad af geparkeerd en daar weken ze in principe niet van af.
We namen een wijntje met wat crackers, tomaatjes, en flinterdun gesneden koude beef fillet en gingen tijdig ons bed in.
Dag 3 Op naar Botswana
We waren er op tijd uit en toen was het nog te fris om buiten te ontbijten. Het pakken ging snel en rond 0800 uur waren we al op weg richting Botswana. We wisten toen nog niet dat het een dure dag zou gaan worden. De weg naar Marken voerde door een prachtig gebied, aan weerszijden safari en game farms. De weg van Marken naar Steilloop was geheel tegen onze verwachting in geasfalteerd en goed berijdbaar. In Steilloop kochten we bij de plaatselijke Pep Store een dekbekovertrek. Vivian, die speciaal een goedkoop overtrek had gekocht bij Ikea, was vergeten het mee te brengen!
We waren binnen tien minuten de grens over, veel gemakkelijker dan de overgang naar Namibië. We hoefden niets te laten zien (behalve het paspoort uiteraard) en er werd verder niets gecontroleerd. Maar nog geen kilometer achter de grens hadden ze ons te pakken. Je mocht daar 80 km rijden en even verder slechts 60 km. We werden aangehouden want A zou zogenaamd 66 kilometer gereden hebben. Hij vroeg het bewijs te laten zien omdat hij er bijna zeker van was de juiste snelheid te hebben gereden, maar er was nergens op de opname het bord van 60 te zien. De volgende twee slachtoffers waren Zuid-Afrikanen, die ook beide 66 km exact gereden zouden hebben!!! Enfin, bij het controlepunt was, heel handig, ook een geldwisselkantoortje, waar we de benodigde Pula's konden kopen.
De hele verdere route reed Ad pijnlijk nauwkeurig. In Palapye konden we vervolgens bij de pinautomaat genoeg Pula's nemen voor de eerstkomende dagen. Het lukte in een keer, gewoon met de pinpas van de ABN bank!
Toen moesten we nog de laatste kilometers overbruggen naar Khama Rhino Sanctuary. Nadat de formaliteiten bij de receptie waren afgehandeld, kochten we hout en een kaart van het reservaat. De weg naar onze campsite was erg zanderig en de banden waren nog niet op de juiste spanning afgelaten. Maar de Disco klaarde de klus zonder problemen. Onze campsite nummer 5 was enorm groot, met in het midden een prachtige Mokongwa boom, aan de kant een braaiplek, een eigen waterkraan, en een vuurplaats. Onder die boom zetten we eerst ons tafektje op en namen daar een lunch van de meegesmokkelde laatste sla, tomaten, kaas, gebraaide boerewors en een glaasje wijn. Daarna begon het "serieuze" werk om de losse tent op te zetten en in te richten. Dat was echter in een wip gebeurd. Ook ons bed in de rooftoptent werd alvast opgemaakt en daarna gingen we op gamedrive.
Door het losse zand reden we naar de pan, we zagen gelijk twee rhino's bij Malema's Dam aan de rand van de pan. Ze lagen plat en met hun dikke achterste naar ons toe. De zon aan de verkeerde kant. Verder ging het weer, langs stukken waar het vol stond met in bloei staande gele struikjes. Vanaf een viewpoint zagen we in de verte een aantal neushoorns. Toen we wat dichterbij kwamen, zagen we dat het om een moeder met een baby ging, in de verte konden we nog een moeder met baby en een kleuter onderscheiden. Daarachter nog minstens twee exemplaren. Nadat we een tijdje gekeken hadden, wilden we verder, maar we stootten op een soort Volkswagenbusje dat vast zat in het zand. We draaiden ons om, te meer omdat we de moeder met haar twee kinderen hard naar het viewpoint zagen lopen om daar een slokje te gaan drinken.
Een poosje later voegde de andere moeder met haar baby zich bij het drietal. Toen er meer auto's kwamen, reden wij weer terug, en andermaal stootten we op een bakkie met 3 jonge mannen uit Kaapstad! Ze hadden zich helemaal ingegraven. Toen moest die Hollander deze Zuid-Afrikaners adviseren hoe ze los zouden kunnen komen. Dat werkte gelukkig en zij en wij konden onze tocht voortzetten. We zagen nog twee rhino's dichtbij maar half verscholen in het struikgewas. Dit was aan de rand van de pan, waar meer struiken en bomen stonden.
We aten een hapje in het pas geopende restaurant. Het zag er wat kaal en ongezellig uit, maar het eten smaakte heerlijk. Prime Botswaanse fillet met knapperige frietjes en groenten erbij. We zagen nog net de zon prachtig rood ondergaan. Het stuk beef fillet was veel te groot en we lieten wat over was inpakken in een doggy bag.
Na het eten reden we in het donker naar onze campsite, maakten daar nog een vuurtje en dronken het restje wijn op.
Het douchehok zag er redelijk schoon uit met heerlijk warm water en we besloot op het een douchje te nemen. Daarna klommen respectievelijk stapten we naar ons bedje in de tent.
Dag 2 Palala Nature Reserve
Vivian kreeg in de vroege ochtend bezoek van een nieuwsgierige blou aap, hij had al in de plastic zak gekeken waarin aanmaakblokjes lagen. Dat vond hij begrijpelijker wijze niet lekker. Hij klom toen de trap op naar de rooftoptent, maar V was er als de kippen bij om hem weg te jagen.
We aten ons yoghurtje op de veranda, waar de ochtendzon al voor wat warmte zorgde. Daarna gingen we op onderzoek door het reservaat. In de "mammals list" van het reservaat kwamen dieren voor zoals luipaard, caracal, serval cat, wildcat, porcupine, aardvark en nog meer van die interessante dieren. We zagen wel kattensporen in het zand, maar verder alleen impala's, red hartebeest, apen, warthogs, gnoes, en zelfs gemsbokken. Het viel op dat de dieren allemaal erg schichtig waren, ze verdwenen gelijk bij onze nadering.
Bovendien waren de wegen niet goed te berijden, het was grotendeels een 4x4 track, en als je dan weinig tot niets ziet, gaat dat gauw vervelen. We stopten bij een hoog uitzichtpunt, vanwaar we uitkeken over de omgeving en een watergat beneden ons. Toen we aan kwamen lopen, zagen we nog net een drietal giraffen en wat zebra's wegvluchten. Jammer. Op dit mooie uitzichtpunt met dak en picknicktafel met banken maakten we ons vedere ontbijt klaar. Gebakken eieren, bacon, tomaten, geroosterd brood (allemaal bereid op de skottelbraai), avocado en verse sinaasappeljus. Wat later kwam er een eenzame gnoe drinken bij het watergat. Het was heerlijk weer, een 26 graden warm.
We stopten nogmaals bij een mooi uitzichtpunt hoog boven de rivier. Van hieruit konden we ook de lodge zien liggen. We namen de uitgang van die lodge en gingen buiten het reservaat over normale dirtroads terug naar onze cottage.
In de tweede helft van de middag aten we onze hoofdmaaltijd. Beef fillet met gebakken aardappelen en sla. Dit zal waarschijnlijk voor aanzienlijke tijd onze laatste verse sla worden. In Botswana wordt regelmatig gecontroleerd op vervoer van vlees, groenten, fruit en melkproducten. Dat wat we absoluut niet kwijt wilden, kreeg een plaatsje onderin de auto.
We stookten het hout op bij de vuurplaats waar we gezellig omheen zaten totdat het vuur was gedoofd. Nog een borrel binnen, een aflevering van Moordvrouw gekeken op de laptop en daarna op tijd het bed in.
Dag 1 Op naar het noorden
De zon scheen alweer toen we om 08.00 uur richting Pretoria reden. We hadden geen ontbijt genomen in het hotel, omdat het behoorlijk aan de dure kant was voor wat daar geboden wordt. Een uitgebreid buffet dat wel, maar wij houden niet van gebakken aardappelen, groenten en worst in de vroege ochtend.
We gingen daarom naar een winkelcentrum vlak langs de N1 bij Pretoria, Menlyn Park. Op zaterdag was Woolworths al om 080 uur open en we kregen daar verse jus, heerlijke yoghurt met bessen, een croissantje en een cappuccino. Ad nam een omelet. De dames konden het niet laten om na de laatste boodschappen gedaan te hebben nog even door de kleding van de opruiming te snuffelen, reden waarom we eigenlijk pas weer om half 11 aan het rinden waren. Onze bestemming was verder dan gedacht. De hele weg van Nylstroom (het huidige Modimolle) tot aan Vaalwater was toeristisch met allerlei padstals en kunstwinkeltjes. Modimolle had bovendien een gloednieuw winkelcentrum, heel toepasselijk Modi Mall genaamd, waar Vivian nog een datakaartje kocht.
Tegen half twee stonden we voor de gesloten poort van het Palala Nature Reserve. Volgens de papieren zou er iemand bij de poort zijn, maar er was niemand te zien. Een telefoontje bracht uitkomst. De sleutel lag gewoon onder een grote steen en was tevens de sleutel van de cottage zelf. We hadden de River Cottage geboekt en deze lag niet ver van de ingang, heel idyllisch aan de oever van de Palala rivier. Het was een mooi Hans en Grietje huisje, op het terras hingen twee hangmatten, bij de rivier was een ruimte gecreëerd voor de braai, er stond een tafeltje met stoeltjes, en er was nog een vuurplaats. Binnen een gezellige zithoek met een houtkachel voor koude avonden, een keukentje met fornuis en oven, een pantry met koelkast, een badkamertje en een slaapkamer. Ze koos ervoor in onze rooftoptent aan de oever van de rivier te gaan slapen.
Het palala nature reserve is in een particulier wildpark, 3000 ha groot en vernoemd naar de rivier die er doorheen loopt. Het ligt in het hart van Unesco world biosphere.
Het is een adembenemend mooi reservaat dat een grote verscheidenheid omvat van habitats en biomen met inbegrip van savannah vlakten, syringa bossen, riverine bossen, geulen, rotswanden, kliffen, uiterwaarden ende Palala rivier die 7 km lang door het reservaat meandert. We kunnen zelf op gamedrive door het reservaat.
Game op de reserve omvat White Rhino, Giraffe, de Burchell Zebra, Koedoe, Eland, Impala, Warthog, Boszwijn en nog veel meer. River Cottage ligt aan de rivier, afgelegen en privé en is volledig uitgerust (met oven). We krijgen twee gratis bundels hout, meer hout kan gekocht worden tegen 20 Rand per bundel.
We dronken een koffietje, gaven alles weer een plaatsje, bereidden een paar gerechten, klaar om in te vriezen en mee te nemen, en gingen vervolgens braaien.
Toen de zon onder was, werd het toch wat frisjes aan het water, maar de roestvrijstalen bakjes met gloeiende kooltjes brachten weer eens uitkomst. We maakten het niet laat die avond.
Foto's staan online
Nu kunnen jullie ook genieten van de foto's die bij de verhalen van mijn vakantie horen! Veel kijkplezier! Groetjes Vivian
Dag 18 en 19 De laatste dagen op Zanzibar...
Vanmorgen kregen we een berichtje van Joseph dat hij de tour kon regelen voor $150, dit gaan we dus niet doen des te meer hij had aangegeven dat hij een mooi prijsje voor ons zou kunnen regelen. Omdat we toch wel iets van het eiland willen zien zijn naar naar de excursiedesk van het hotel gegaan, hij zou het kunnen doen voor $100, maar hier bleek de auto niet beschikbaar te zijn. We hebben dus pech en blijven vandaag dan maar lekker bij het hotel. We hebben heerlijk gezwommen en van de zon genoten. Na de lunch kreeg ik echter last van mijn buik, ik heb de rest van de dag in de schaduw gelegen met een boek, maar 's avonds bij het eten werd het allemaal veel erger, ik kreeg geen hap door mijn keel, ik ben dan ook meteen naar de kamer gegaan. Waarschijnlijk een combibatie van iets verkeerd gegeten te hebben en de hitte! Paula had helaas ook al een paar dagen last van haar buik, maar zij kon gelukkig wel genieten van het eten. Paula kwam later en had een aantal bananen meegekregen van de manager daar. Ik heb helaas een groot gedeelte van de nacht op de wc gezeten. Ook de volgende morgen voelde ik me nog niet goed, heb het ontbijt overgeslagen en heb met moeite 2 bananen naar binnen gewerkt. Paula is naar de receptie gegaan en heeft de situatie uitgelegd, we mogen de kamer houden tot 17 uur, want om half zes worden we opgehaald voor de transfer naar de luchthaven. Het is inmiddels half 12 en lig nog steeds op bed omdat ik me niet lekker voel. Helaas geen leuk einde van de vakantie.. Ik ga zo Paula nog even gezelschap houden bij het zwembad en dan maar hopen dat ik me vanavond en vannacht tijdens de vlucht wat beter voel...
Dag 16 en 17 Genieten op Zanzibar
Vanmorgen hebben we rustig aangedaan, wij zijn rond 9 uur gaan ontbijten, hier ook weer volop keus, eieren naar wens, pannekoeken, wafels, yogurt met vers fruit, frans stokbrood, diverse panini's, sapjes en zelfs champagne! Om 10 uur werden we verwacht door de manager voor een korte site inspection door het hotel, we kregen de diverse kamertypes te zien, stuk voor stuk allemaal top. Ook kregen we een korte uitleg in de prachtige spa. Het was alweer erg heet, dus na de tour zijn we gelijk het zwembad ingesprongen voor een verfrissende duik...hier hebben we een paar uurtjes gelegen, want om twee uur stond er een afspraak gepland met Joseph van Private Safaris, het lokaal agentschap. Hij heeft ons het een en ander verteld over het eiland en de excursiemogelijkheden. Hij gaat waarschijnlijk een korte tour voor ons regelen op woensdag, we doen de spice tour, bezoek aan Jozani forest waar de zeldzame red colobus monkeys leven en korte tour door Stone Town. Op de terugweg naar het noorden zullen we nog een paar hotels bezoeken. Dan hebben we in ieder geval de belangrijkste bezienswaardigheden van het eiland gezien. Hij heeft aangegeven dat hij een goedkoop prijsje voor ons kan regelen en dat we waarschijnlijk alleen de entreegelden hoeven te betalen. We hebben Joseph ook gevraagd of hij ons na een snelle lunch naar Amaani Bungalows wil brengen, hier verblijven Mimi, Bramtene, Dylan, Reon en Lauren nog van onze Nomad reis. Dat was geen probleem en we hebben de middag gezellig bij het zwembad en op het strand doorgebracht. Rond half zes zijn we over het strand (het was low tide) teruglopen naar ons hotel, deze wandeling duurde zo'n 25 minuten. Aangekomen bij ons hotel zijn we nog lekker even gaan zwemmen en hebben we met een lekkere cocktail genoten van een prachtige zonsondergang. Het avondeten smaakte ook weer prima en tijdens ons drankje in de bar konden we genieten van een spectaculair optreden van acrobaten!! De volgende ochtend eigenlijk weer hetzelfde ritueel, douchen en ontbijten. Daarna zijn we naar het divingcenter gelopen en hebben we gevraagd of we vandaag het tochtje per catamaran konden doen, dit was geen probleem en we hebben 15 uur afgesproken. Ook nu was het alweer heet en benauwd, dus op naar het zwembad. Rond 12 uur kregen we een hevige regenbui over ons heen, dus snel schuilen in de bar en de kamer. Na de lunch was het nog steeds bewolkt en hebben besloten het tochtje per catamaran niet te doen, misschien morgen of overmorgen. De temperatuur daalt niet echt door de bewolking, het blijft heet en benauwd, dus lekker gelezen op de heerlijke bedjes bij het zwembad. Rond half 8 zijn we gaan eten, want er was een speciaal diner vanavond, in de buitenlucht onder de sterren met afrikaanse zang en dans. Erg sfeervol en gezellig.