Dag 6 Erindi Private Game Reserve
In de vroege ochtend horen we een leeuw, niet zo heel ver van het kamp vandaan, menen we. Ook als we tegen half zeven naar de receptie lopen voor onze gamedrive horen we hem opnieuw.
We hebben geluk en pech tegelijk. Geluk omdat we inderdaad in een normaal safarivoertuig gaan rijden. Met ons vieren en nog drie andere mensen. Pech omdat Erwin, onze ranger, gewoon de paden pakt die je ook met een self drive permit mag rijden. Erger nog, we nemen dezelfde 4x4 Canyon route die Ad en Leonne afgelopen maart zelf hebben gereden, alleen in omgekeerde volgorde (en daar zelfs helemaal alleen een luipaard gespot hebben). Niets rondrijden in de buurt van de lodge, waar je als kampeerder of bewoner van een self catering huisje niet mag komen. En waar het meeste wild zit, onder andere leeuwen en wilde honden! Pech ook omdat Erwin heel enthousiast wordt van een paar impala's en springbokken, en dan vervolgens elanden, steenbokjes, kori bustards en een grote eagle over het hoofd ziet. Wij laten het maar zo, tenslotte is dit niet onze eerste gamedrive en om nu bij ieder bokje stil te gaan staan, zien we niet zitten.
Eindelijk zien we ook twee mooie jonge olifant bulls en een black rhino. Daarvoor gaat Erwin zelfs van het pad af, met waarschijnlijk een dikke vette fooi in zijn achterhoofd. Mooi niet dus! Maar de leeuwen krijgen we niet gevonden.
Weer terug in ons kamp, zien we de hippo in vol ornaat op de oever van de dam rondlopen. Ook black wildebeest komen een slokje drinken. We ontbijten en doen wat klusjes; een wasje, wat foto's inladen en gewoon verder niets. Het is een warme dag, veel te warm om je druk te maken, zelfs te warm om aan het zwembad te gaan liggen. We slaan de lunch over en gaan in de tweede helft van de middag braaien. Saté van beef fillet, drumsticks, gemengde sla, gebakken aardappelen, aardappelsla en stokbrood. Het smaakt voortreffelijk.
Daarna stappen we in de auto en rijden naar de Lodge, onder het mom van: "Viv is een travel agent en wil daar graag een kijkje nemen". We krijgen direct een permit, de zon is nog erg warm als we de meer dan 30 km naar het zuiden rijden door een mooie omgeving, We zien een giraf het pad oversteken, enkele kudu's, een paar steenbokjes, wildebeest, warthogs, springbokken en impala's. De lodge telt wel 51 suites, maar alles ligt er mooi verzorgd bij zonder massaal aan te doen. We mogen even binnen kijken in de enige suite die nog niet bezet is! En rijden dan weer terug. En we snappen nu pas waarom de gasten van Camp Elephant niet op gamedrive gaan in het zuidelijk gedeelte. Het is gewoon veel te ver. En het zou veel en veel te druk worden met safari voertuigen in dat gedeelte. Waarom dat niet eerlijk verteld of vermeld wordt, is ons een raadsel.
Het is nu inderdaad drukker in Camp Elephant. Alle huisjes naast ons zijn bezet. We gaan afwassen, de meeste bagage alvast in de auto bergen en dan genieten van een koud drankje bij de ondergaande zon. En als later op de avond te veel vliegend ongedierte op ons af komt, we zien zelfs een schorpioen op het terras rondlopen, gaan we naar binnen en maken ons op voor de nacht.
Dag 5 Naar Erindi Private Game Reserve
We zitten volgens afspraak vroeg aan het ontbijt, te vroeg voor de kok, want hij kan de bestelling voor de eieren niet onthouden. Maar de cappuccino smaakt geweldig. Niet lang daarna zijn we weer op pad. Terug richting Mariental, dan noordwaarts richting Kalkrand. Tussen Kalkrand en Rehoboth steken we de Tropic of Capricorn (oftewel de Steenbokskeerkring) over. Na Rehoboth wordt het drukker op- en mooier langs de weg; heuvelachtig en meer groen.
In Windhoek hebben we de Super Spar snel gevonden. Ze hebben daar van alles, van allerlei soorten brood, vleeswaren en vers vlees tot drank, maar geen mooie verse groenten. We drinken een melkachtige kop koffie bij Mug & Bean en rijden dan weer verder naar het noorden. De lucht is blauw en het is omstreeks 31 graden. Het is over drieën als we het Elephant Camp van Erindi Game Reserve binnen rijden. Het is er mooi rustig, dat zal morgen, zo net voor het weekend, wel anders worden. We checken in en reserveren een game drive voor de volgende ochtend.
Nadat alles een plekje heeft gevonden in de twee chaletjes nemen we eerst een drankje en een hapje op het terras. Dat ligt mooi beschut en in de schaduw, met zicht op de dam, waar omheen diverse bankjes onder een rieten dak. In de hoek van het terras de onontbeerlijke braai. Vóór het terras, richting dam, nog een vuurplaats waar je in de avond lekker bij het kampvuur kunt gaan zitten. Ieder chaletje heeft twee slaapkamers, een badkamer en een keuken annex zitplaats. Er hangt een tv, maar is er geen BVN beschikbaar.
Het Erindi Private Game Reserve ligt in een bergachtig gebied in de Erongo regio. In de taal van de Herero betekent Erindi: 'een plaats van water'. Het reservaat is 71.000 hectare groot en heeft meer dan 12.000 wilde dieren, waaronder verschillende uitstervende en bijzondere diersoorten. Het wild, zoals de leeuw, cheetah, luipaard, olifant, giraffe, nijlpaard, krokodil, wilde hond, serval kat, veel verschillende antilopen, baviaan, struisvogel en zebra, loopt vrij door het park heen. Het landschap in Erindi is zeer gevarieerd: van bergen tot savanne en open grasland.
We beginnen vervolgens met vereende krachten aan de voorbereiding van het eten. Er staat nasi goreng op het programma en we laten het ons goed smaken. Daarna gaan we aan het water, met zicht op het nijlpaard en een luie krokodil, een beetje uitbuiken. Niemand heeft zin om rond te gaan rijden, en we doen het heerlijk rustig aan. Zodra de zon gaat zakken, wordt het vuur aangemaakt. Met een laatste glaasje wijn is dat erg gezellig. Geen buren om ons heen, geen gillende kinderen, alleen het geluid van de kikkers, een late vogel en de hippo.
Dag 4 Kalahari
De volgende morgen schijnt de zon alweer als we rond half 7 wakker worden. Nog wel een verdwaald wolkje hier en daar en het ziet er "schoongewassen" uit buiten, het rode zand door het vocht nog dieper van kleur. De vogels vliegen af en aan en een yellow mongoose sluipt door het gras.
Ontbijt is erg smakelijk met echte cappuccino's uit een Jura machine! We klimmen daarna het rode duin op naar het sundowner deck om van het uitzicht te genieten en wat foto's te maken. Vivian verhuist naar een chaletje aan de andere kant, daar waar je vanaf je stoepje een prachtig uitzicht hebt over de met gras begroeide duinen. Haar vorige chalet is nog niet gerenoveerd en het lawaai van de oudere airco heeft haar uit de slaap gehouden vannacht.
Het is goed toeven bij het zwembad, het aqua blauw van het water steekt mooi af tegen het rode zand en het geel-witte gras. Daarboven een strak blauwe lucht. Witte vlinders fladderen boven het nog natte gras. Er waait een lekker verkoelend windje en de temperatuur van het water is aangenaam. Het springbokje is nergens te bekennen.
Als lunch nemen we een cracker met tonijn, daarbij een glaasje van de overgebleven chardonnay van gisteren. De wind is inmiddels aangewakkerd tot bijna stormachtig, het zand kruipt overal in, en als je uit de beschutting van je terrasje stapt, wordt je bijna gezandstraald. We relaxen wat, drinken thee met een klein stukje gebak en gaan dan op nature drive door het schitterende Kalahari landschap. We rijden door de duinen, door gele grasvlaktes, langs een zoutpan, die weliswaar vele stukken kleiner is dan Etosha, maar er net zo uit ziet.
We zien springbokken, gemsbokken, een grote kudde red hartebeest, struisvogels, een hele bende suricates (meerkatten), gieren en jonge gemsbokken, die nog niet zo kenmerkend getekend zijn als hun ouders.
Aan het eind van de rit haalt de ranger verse springbokbouten op en dan gaan we de cheetah's voederen. Deze drie cheetah broers zijn jaren geleden als amper 3 maanden oude weesjes naar de farm overgebracht. Ze leven in een ruim gebied, waar ze vrij kunnen bewegen. Ze hebben echter nooit leren jagen en krijgen daarom hun dagelijkse portie vlees. Het is wat toeristisch maar voor veel bezoekers de enige kans deze mooie dieren van dichtbij te kunnen zien.
Voor de sundowner gaan we de duinen in, langs de idyllische camping plekken, ieder met "private ablutions" en waarvan er twee bezet zijn. Het is werkelijk schitterend boven op het duin en met een G&T in de hand zien we de zon langzaam ondergaan.
Het eten is niet half zo lekker als de dag van gisteren. De starters gaan er goed in (springbok carpaccio of een kaas en uien taartje), maar onze vleeskeuze bij het buffet is verkeerd (raar smakende bief spiezen). De alternatieve vis wil niemand behalve Vera proberen. Het dessert bestaat alleen uit chocolade pudding en ijs met chocolade saus, ook iets waar niemand van ons mee weg loopt. We sluiten de avond af met een ijskoude Amarula, betalen de rekening en lopen in het donker, onder de duizenden sterren van het Zuidelijk Halfrond, naar onze kamers.
Dag 3 Naar de Kalahari
Bedje wat aan de krappe kant, maar ook dom van ons want op onze kamer staat nog een extra eenpersoons bed.
Voor 7 uur zitten we al aan het ontbijt en gaan daarna op pad. De zon schijnt maar er verschijnen wolken aan de horizon in het Karas gebergte, nu en dan zelfs een verdwaalde druppel regen. We maken een snelle koffiepauze langs de weg en voor broodjes rijden we Keetmanshoop in. We stoppen daarna bij Garas Quiver Tree Forest en Restcamp (kleine intieme camping met maar 4 plekken), een 20 km voorbij Keetmanshoop. Dit is een alternatief voor het drukbezochte Kokerboomwoud, dat elders in de buurt ligt. Al direct bij de ingang staat een "kunstwerk" om ons welkom te heten.
Het is gedeeltelijk bewolkt en het is 34 graden warm. We eten onze verse broodjes op een kampplek, in de schaduw van een doringboom. Daarna maken we een rondje door het kokerboomwoud waar het vol staat met andere grappige beelden. De kunstenaar leeft zich helemaal uit met recycled materiaal en de omgeving is schitterend, allemaal prachtige kokerbomen en daartussen gestapelde ronde en hoekige rotsblokken. Wat zal het hier mooi zijn tegen zonsondergang. We rijden rond kwart over twee de poort door bij Bagatelle Kalahari Game Ranch. Rood Kalahari zand en geelwit gras, altijd weer betoverend mooi. Johanna, de receptioniste, herkent Ad en Leonne meteen als we binnen lopen. Dat is knap want deze lodge lijkt altijd goed bezet te zijn.
Bagatelle Kalahari Game Ranch, ooit een schapenboerderij ligt in een prachtige ongerepte omgeving, en is omringd door savanne met rode zandduinen en vele bomen en struiken. De charmante ranch is gelegen aan de rand van de Zuidelijke Kalahari.
Donkere wolken pakken zich samen als we inchecken in onze strohbahl chaletjes. De chaletjes zijn opgeknapt sinds ons vorige bezoek in maart. Wanden en vloer in een lichte kleur, waardoor het er frisser uitziet. Ook de badkamer is enigszins aangepakt en er staat een leuk zitje op het terras. We zijn net terug in de lounge voor koffie of thee en gebak als het onweer losbarst. Spannende lichtflitsen, angstaanjagend gedonder en hevige regen. Binnen no time loopt het water overal binnen, de vloer van het overdekte terras loopt onder, binnen wordt al snel gedweild, maar dat blijkt dweilen met de kraan open, het blijft namelijk met bakken tegelijk naar beneden stromen. We wachten tot de regen ophoudt en in het gezelschap van de immer aanwezige springbok, zijn vacht nog nat van de hoosbui, lopen we gezamenlijk terug naar onze huisjes. Om de horens van de bok zijn stukken tuinslag geplaatst, zodat hij niets en niemand kan beschadigen. Hij liep hier in maart ook al rond, maar heeft nu al zijn gereserveerdheid ten opzichte van mensen laten varen. We nemen, na een verfrissende douche, een G&T op ons eigen terrasje in plaats van op het sundowner deck boven op de duinen, wat eerst in de planning lag. Maar niemand heeft zin door het natte zand naar boven te ploeteren.
Terug bij het hoofdgebouw zoeken we een lekker wijntje uit en zien de laatste paar stralen zon tussen de wolken door langzaam ondergaan. De tafels zijn prachtig gedekt, niet in de boma, maar binnen in het restaurant zelf en op het overdekte terras. De kaarsjes geven een gezellig licht.
Als we aan tafel zitten, worden er warme broodjes rond gebracht en de springbok komt ongenood bij ons aan tafel. Hij pakt letterlijk een stuk brood van het bordje... En dat leveren natuurlijk leuke plaatjes op. Als het eten wordt opgediend, verdwijnt hij, vrijwillig of gedwongen, dat is ons niet helemaal duidelijk. Het voorgerecht bestaat uit een keuze tussen kudu carpaccio of witte asperges met sauce hollandaise, allebei erg lekker, het hoofdgerecht is een buffet met verschillende groenten, sla, gefrituurde aardappelen, lam, kip en springbok steak. Als toetje nemen we een crème brulé. Onder het eten af en toe weer een lichtflits en een paar druppels regen.
Maar als we niet lang daarna in het donker naar onze huisjes lopen, flonkeren er al weer duizenden sterren aan de hemel. En de springbok ligt midden op het pad in het vochtige rode zand te slapen.
Dag 2 Naar Namibië
Goed geslapen en vroeg op. Gelukkig zijn de gastheer en gastvrouw al in de weer met het ontbijt. We hadden daar zo onze twijfels over gehad, want mevrouw moest de dag ervoor wel twee keer navragen hoe laat we nu wilden vertrekken. De zon schijnt, maar daar merk je in de ontbijtruimte weinig van. Het ziet er wel vrolijk uit, met veel oranje accessoires. Het ontbijt stelt niet zo veel voor, dat hadden we van Belgen wel anders verwacht.
Bij de vele "stop en go's" tussen Citrusdal en Clanwilliam hebben we geluk, we hoeven nergens lang te wachten. We zijn daarom redelijk snel in Clanwilliam en daar zijn tegen de verwachting in bij de Spar de verse broodjes al uit de oven. Ook op het stuk tot Van Rhynsdorp kunnen we bij verschillende stoplichten doorrijden. Het is zonnig maar op de Knersvlakte waait het behoorlijk. Bij Springbok is het niet veel warmer dan 24-25 graden, maar als we rond half 4 bij de grens aan de Oranjerivier staan, is het kwik opgelopen tot ruim 30 graden.
Het is niet druk bij de douane, Home Affairs wil ook al bij het vertrek uit Zuid-Afrika onze originele verblijfsvergunning zien. Home Affairs heeft namelijk besloten geen visa's meer te stempelen in nieuw uitgegeven paspoorten. Daar hadden we niet op geteld want de originele papieren zitten diep weggestopt onder in onze bagage. Op het consulaat hadden ze ons zelfs geadviseerd om helemaal geen origineel mee op reis te nemen, deze worden namelijk maar eens uitgegeven. Raak je het kwijt, dan kun je je biezen pakken! Uiteindelijk neemt de douaneman gelukkig genoegen met een kopie.
Noordoewer Guesthouse ligt niet in een mooie omgeving, kale grijze bergen,veel zand en stof. Achter het gebouw echter lopen de groene wijngaarden tot aan de Oranje rivier en geven het geheel toch een beetje kleur. En het guesthouse ligt in een mooi verzorgde tuin, hier en daar versierd met grappige accessoires. De kamers zien er modern en schoon uit, en de bedden voelen heerlijk aan. Wifi gratis maar bij de kamers erg traag. Het nieuwe zwembad ziet er goed, maar nog een beetje kaal uit. In de lapa, waar de wind lekker onderdoor waait, nemen we een koel drankje. Voordat we aan tafel gaan, lopen we nog even naar de wijngaarden. De wind waait op volle sterkte, zoals blijkbaar altijd in deze streek aan het eind van de middag, het zand stuift alle kanten op. Er hangen enorme trossen druiven aan de ranken, al bijna rijp voor de pluk. Even ter vergelijking: in Europa zou het nu nog niet eens half mei zijn! In dit gebied worden op grote schaal tafeldruiven gekweekt. Het groen doet surrealistisch aan in het verder kale maanlandschap. Het eten is erg smakelijk, tapas hapjes vooraf en daarna sirloin steak met alles er op en eraan en een black forest trifle als toetje.
Dag 1 Riebeek West
Naar Riebeek West
Vanmorgen wat later op dan gewoonlijk want we lagen laat in bed. Vera en Vivian waren immers pas laat in de avond met KLM aangekomen. Het is zonnig en het belooft een mooie dag te worden. Na een goed ontbijt met Duitse broodjes en croissants beginnen we met inladen van de auto. En omdat alles klaar ligt, is die klus redelijk snel geklaard.
We drinken nog een cappuccino en rijden na de middag weg. We hoeven gelukkig niet ver, slechts naar Riebeek West, maar met deze ingelaste stop wordt de afstand voor de volgende dag aanzienlijk korter, want we missen daarmee het drukke ochtendverkeer bij Paarl en omgeving. Het kost een beetje moeite om B&B Church Hills te vinden, een huis in Kaap Hollandse stijl, een leuke tuin, en Belgische eigenaren. Ze vinden het blijkbaar leuk een praatje te maken met mensen, die al langer in ZA verblijven, want ze houden niet op en laten ons onhandig rondhangen. Mevrouw springt van koeterwaals Afrikaans, naar Engels en Vlaams. Ze zijn pas 19 maanden in het land en moeten nog het een en ander leren. Een welkomstdrankje kan er blijkbaar niet vanaf, zodat we ten langen leste maar een smoes verzinnen om van ze af te komen. De tuin met het zwembad ziet er heel leuk en uitnodigend uit. De kamers liggen aan die tuin en zijn allemaal dmv een binnendeur verbonden met de ontbijtruimte. De andere gasten zullen daarom de volgende ochtend niet blij zijn met ons vroege vertrek en het daaraan voorafgaand ontbijt. We zitten in de schaduw onder de wijnranken van ons eigen terrasje met een ijskoud flesje Kleine Zalze uit eigen voorraad en een zakje chips, Viv pakt nog snel een paar zonnestralen mee aan het zwembad. Daarna is het al heel snel tijd om richting Royal Hotel in Riebeek Kasteel te rijden, willen we daar nog gebruik kunnen maken van het happy hour. Een heerlijke G&T gemaakt met de echte Hendrick's gin, op de loungebanken in de tuin. Dat is genieten! Het eten smaakt goed in het Royal Hotel; prawns of carpaccio vooraf, en allemaal beef (fillet en rib eye) als hoofdgerecht. Eenmaal terug op de kerkheuvelen duiken we al snel het bed in, ondanks het feit dat het buiten eigenlijk nog aangenaam warm is. We zijn gewoon te moe om nog langer op te blijven.