Vanmorgen hoefden we niet zo heel vroeg op, omdat we 2 nachten op Lake of Two Rivers campground verblijven. Els heeft rond 8 uur de bestelde versgebakken broodjes bij de campstore gehaald, die ons heerlijk smaakten! Om 10 uur moesten we ons verzamelen bij de bike rental shop voor een mountainbike tocht door het prachtige Algonquin Provincial Park. Onze gids Randy had veel te vertellen over zijn fietsavonturen over heel de wereld. Hij heeft meerdere keren een 120-daagse fietstocht begeleid van Cairo naar Kaapstad en ook in alle andere werelddelen heeft hij wel gefietst! De tocht was prachtig, helaas ook dit keer geen wildlife gespot. Het was koud en af en toe kregen we een kort regenbuitje over ons heen, maar dat mocht de pret niet drukken. Randy miste een afslag waardoor we een uurtje langer hebben gefietst! Bij terugkomst rond 13 uur had iedereen trek van de inspanning en hebben we de verse broodjes van vanmorgen gegeten met roerei, heerlijk! Daarna hebben we de Two Rivers trail (2.3 km) gelopen, een mooie wandeling met prachtige uitzichten en veel nieuwsgierige eekhoorntjes! Toen was het tijd voor een borrel met wat lekkers, we hadden ondanks de kou alle stoeltjes en tafel buiten neergezet, maar ook toen begon het weer te regenen, dus maar weer snel naar binnen. Ik had het zo koud dat ik lekker lang ben gaan douchen om het weer warm te krijgen en nu ben ik in de warme camper mijn blog aan het bijwerken. We hebben de restjes van gisteren als eten opgewarmd en zijn lekker vroeg gaan slapen. Helaas ging rond 23 uur het koolstofmonoxide alarm af, we hebben een aantal extra ramen opengezet, maar achteraf bleek het gelukkig loos alarm te zijn...
Omdat het zo koud was had niemand zin om er vanmorgen als eerste uit te gaan. Uiteindelijk zijn we om half 8 opgestaan, maar hebben wel meteen de verwarming aangezet. Na een lekker ontbijtje zijn we op pad gegaan richting onze volgende bestemming voor de komende dagen, Algonquin Provincial Park. We hebben een korte koffie en WIFI stop gemaakt bij French River Trading Post. Het weer wisselend met hevige regen tot blauwe luchten en zon, maar wel erg koud! Na een heerlijke lunch aan de Waterfront van Parry Sound kwamen we rond 16 uur aan op Lake of Two Rivers campground. Na het inchecken zijn we eerst nog even naar het RV dumping station geweest om het afvalwater te legen en water bij te vullen. Terug op de campground ben ik begonnen aan ons maaltje van de avond, nasi met zelfgemaakte satesaus en deze viel erg in de smaak bij de dames. Na het eten hebben we nog even bezoek gehad van Patrick, Sylvia en Suzanne en rond 23 uur zijn we allemaal lekker gaan slapen.
Toen we gisteren op de campground aankwamen bleek een stop bij de Bridal Veil Falls toch wel de moeite waard te zijn geweest volgens de "Golden Girls" camper. Sandra, Els en Anjes besloten toch nog weer helemaal terug te rijden. Ik heb lekker even mijn blog en facebook bijgewerkt in de games room waar volop WIFI was. Daarna heb ik als dakloze (omdat ons huis op wielen weg was met de meiden) heerlijk gegeten bij de mannen. Op het menu stond biefstuk, stokbrood met mijn eigen gemaakte satesaus en sla. Een heerlijk maaltje na een mooie dag. We hebben na het eten nog lekker wat gedronken en zijn toen gaan slapen. Ook het grootste gedeelte van de nacht heeft het geregend! Toen we 's morgens wakker werden was het droog, maar natuurlijk erg drassig en modderig op de camping. Rond 9 uur zijn we vertrokken en vandaag was het mijn beurt om de rijden! Spannend dus! Eerst hebben we een stop gemaakt bij het RV dumping station om het afvalwater en het toilet te legen. Een vies karweitje, maar het was zo gepiept. Via de prachtige Highway 6, waar we even af zijn gegaan bij de Whitefish Falls voor een korte fotostop (hier brak zelfs het zonnetje even door), reden we richting Sudbury. Hier wilden we eigenlijk een stop maken voor de lunch, maar het was nog aan de vroege kant dus we besloten door te rijden naar Killarney Provincial Park. De weg naar park was fantastisch mooi en eindigde in het dorpje Killarney, waar we heerlijk gelunched hebben in Sportman's Inn met uitzicht over het haventje. Ook hier hadden ze goede WIFI. Het rijden met z'on grote camper is even wennen, maar als je eenmaal gewend bent rijdt het fantastisch!! Rond 15 uur kwamen we aan op Lake George campground en besloten na het installeren van de camper een trail te gaan lopen. Er waren volgens de receptioniste beren gesignaleerd, maar deze hebben we vandaag helaas niet gevonden. Met het lopen van de Granite Ridge trail waren we zo mee klaar omdat het wandelpad heel nat was en soms zakte je tot je enkels in de modder. Toen op naar Lake George waar kanovaarders zich klaar maakten voor een meerdaagse trip. Ook hier scheen het zonnetje weer even, koud was het wel, ik denk een graad of 10. Na een kort wandelingetje langs het meer ben ik teruggelopen naar de camper en heb even snel schoongemaakt met de franse slag. Toen alle campers waren gearriveerd hebben we gezellig met z'n allen rond het vuur gezeten, dat we met hulp van onze Canadese buren, Rob en Robin, hebben aangekregen. Toen het wederom begon te regenen is iedereen gaan koken in z'n eigen camper. Wij aten pasta en omdat we genoeg hadden hebben Patrick en Peter met ons meegegeten. Rond half 11 is iedereen lekker z'n bedje ingedoken en het heeft de hele nacht aan een stuk geregend!
Na een onstuimige nacht met veel wind en regen ging om half zeven de wekker weer. Het dagelijkse ritueel van douchen, ontbijten, afwassen en de camper afkoppelen van stroom en water was binnen een uurtje gepiept. Om 08.50 uur zou de ferry van Tobermory naar South Baymouth op Manitoulin Island vetrekken, maar we moesten ons een uurtje van te voren melden. Het waaide nog steeds flink, maar het zonnetje scheen wel al lekker. We hebben nog een kort wandelingetje gemaakt door het knusse haventje van Tobermory voordat we om half negen met de camper aan boord van de ferry konden rijden. Tijdens de twee uur durende ferry overtocht hebben we het grootste gedeelte buiten op het dek in leuke gekleurde houten stoelen doorgebracht. Er kwamen steeds meer wolken opzetten, maar toen we net voor elven de ferry afreden was het nog steeds droog. Na een korte koffiestop bij Big Lake begon het enorm hard te regenen en ook waaide nog steeds hard. Jammer, want de natuur met de Indian Summer kleuren is prachtig hier. We hebben wat boodschappen gedaan in Mindemoya en lekker gelunched in het pittoreske plaatsje Gore Bay. Na de lunch zijn we direct naar ons overnachtingsadres van vanavond gereden, Batman's Campground in Shequiandah, want een stop bij de Bridal Veil Falls had met dit slechte weer echt geen zin. We hebben weer een prachtige kampeerplek aan het water gekregen, dat uitzicht maakt alles weer goed!
Na een heerlijke nacht ging de wekker weer om 6 uur. Na een lekker zelfgemaakt ontbijtje zijn we rond 8 uur vertrokken richting St.Jacobs, een van de belangrijkste centra van mennonieten in Canada en staat vooral bekend omdat er vele zogenaamde Old Order Mennonites wonen, die zich verplaatsen in zwarte koetsjes. Jenny heeft ons een korte rondleiding gegeven over de St. Jacobs Farmers market, een van de grootste boeren weekmarkten van Ontario. Hier kun je mennonitische specialiteiten proeven en kopen. In de gebouwen achter de grote markt wordt ook vee verhandeld, hier hebben we ook een kijkje genomen. Hierna heeft Jenny ons meegenomen naar St.Jacobs village, waar we een kort bezoek aan het visitor center en een lokale bierbrouwerij hebben gebracht. Na de lunch in Stone Crock restaurant zijn we nog even wezen kijken bij een mennonitisch echtpaar, die prachtig woont op het platteland in een huis zonder elektriciteit. Via een landschappelijke mooie route kwamen we rond zes uur aan op de Lands End campground in Tobermory. Een prachtige camping met mooie, grote parkeerplaatsen. Els heeft voor ons een heerlijke maaltijd bereid, die we ondanks de vele vervelende muggen buiten hebben genuttigd. Peter en Patrick hebben ook gezellig een hapje meegegeten. Na een heerlijke warme douche gaanw zometeen lekker slapwn, want morgen is het weer vroeg dag!
Omdat we gisteren vroeg zijn geslapen waren de meesten van ons al rond 5 uur wakker (te zien aan de vroege reacties op Facebook). Om 7 uur zijn we gaan ontbijten, ik heb pancakes met vers fruit genomen, dat smaakte weer erg goed. Toen we klaar waren stonden de busjes van Cruise Canada al klaar om ons naar het camperdepot te brengen, wat op een half uurtje rijden van het hotel lag. Tijdens het in orde maken van alle benodigde paperassen kregen wij een film te zien over het reilen en zeilen van de camper. Buiten stonden er drie 30ft (9.30 meter!) campers voor de dames en een 25ft camper voor de heren klaar. Wat een gigantisch grote camper....Ook hier werd nog een keer uitgelegd hoe alles werkt en kregen we campingstoelen en personal kits overhandigd. Na een proefritje over de parkeerplaats was het tijd om te vertrekken! Sandra was onze eerste chauffeur, de eerste stop was bij gigantisch grote Walmart om onze eerste boodschappen in te slaan...en hoe, 10 volle tassen, totale kosten voor ons vieren, CAD 272!!!! Daarna snel op weg richting Niagara Falls waar we om 1 uur verwacht werden voor een helikoptervlucht, hoe gaaf is dat! Maar al snel kregen we een telefoontje van Patrick dat we het wat rustiger aan konden doen vanwege het slechte zicht bij de Falls. Het was niet koud, maar wel bewolkt met af en toe wat regen. Tegen half twee naderden we Niagara Falls en hadden meteen al een spectaculair zicht op deze mooie watervallen met de opstuwende nevel! We werden ontvangen door Lori Reed van Niagars Parks. Ze heeft het bezoek aan de watervallen en het diner voor ons geregeld. Eindelijk konden we de falls van dichtbij bekijken, ook het zonnetje brak door, dus beter kon het niet. We hebben eerst de "Journey behind the Falls" gedaan, wat een geluid als je vlakbij de watervallen naar beneden hoort donderen! Ieder uur  stroomt er tot  15 miljoen m3 van Lake Erie via de hoefijzervormige  Horseshoe Falls aan de Ontario kant en via de American Falls aan de zijde van New York State in Lake Ontorio. Hierna zijn we via de Niagara Parkway langs de watervallen gelopen, elke hoek gaf wel weer een ander prachtig uitzicht. Om 16 uur zijn we met de Hornblower (deze vaart vanaf de Canadese kant, the Maid of the Mist vaart vanaf de Amerikaanse zijde) heel dicht tot aan de falls gevaren. Uiteraard kregen we een mooie rode poncho aan, wat ook zeker wel nodig was, want nat werden we zeker!!! Na de boottocht kregen we het slechte nieuws te horen dat de helikoptervlucht helaas niet door ging. Daarna was het tijd voor een heerlijk drankje in Edgewaters Grill waar we ook een diner aangeboden kregen met ook weer een prachtig uitzicht op de watervallen. Via de prachtige Niagara Parkway kwamen we rond half 8 aan op de Vine Ridge campground waar het installeren van de campers kon beginnen! Elektriciteit en water moesten aangesloten worden, boodschappen opgeruimd worden en uiteraard moesten we de bedden nog opmaken. Daarna op weg met onze dollar munten naar de douches en toiletten, die waren verouderd en niet heel erg fris, maar de douche was gelukkig wel lekker warm en dat is belangrijk! Nog een drankje gedaan in de camper en toen zijn we rond 22 uur lekker gaan slapen.
Om kwart over 11 moesten we ons melden bij de Air Transat balie in vertrekhal 3. Het merendeel van de groep was al aanwezig, dus we konden al snel inchecken. Daarna tijd om op ons gemak even wat te eten en natuurlijk nog even te shoppen! Om kwart over twee zou het vliegtuig moeten vertrekken, maar door de strenge controle bij de douane zijn we uiteindelijk een half uur later vertrokken. De vlucht is goed verlopen, de stoelen erg comfortabel, maar het entertainmentsysteem liet te wensen over. We zijn wel netjes op tijd geland in Toronto, wel lange rijen bij de douane en ook de shuttle bus naar het moderne Sandman Signature hotel liet lang op zich wachten. We namen plaats op de mega grote gouden bank in de hippe lobby. Sandra en ik kregen als verrassing een penthouse suite op de 16e verdieping. Dit was een mooie, ruime kamer met balkon. We hebben de reistassen op de kamer gezet, ons opgefrist en hebben toen een heerlijk hapje gegeten in Moxie grill restaurant. Om kwart over 9 Canadese tijd (voor ons dus al kwart over 3 's nachts was het voor iedereen echt tijd om lekker te gaan slapen! Welterusten..
Een dagje om uit te rusten, de was te doen, boodschappen aan te vullen en wat werk te verrichten. Zonnig en mooi weer (ca. 23 graden). In de avond de laatste afleveringen van Overspel bekeken.
31 juli
Vandaag had Ad een haastklus af te maken, die kon dus niet mee naar Kruger Park. We hadden daarom besloten pas na het ontbijt met ons drietjes te gaan rijden. De dame aan het hek vroeg ook al waar de 4e persoon was, ze had ons al gelijk de tweede keer dat we bij Phabeni binnen kwamen herkend (zoals ze zelf zei: het geheugen van een olifant)!
We zagen al snel een enkele buffel, olifanten, giraf, zebra's, en een mooie fish eagle bij de dam niet ver van de ingang. Daarna nog olifanten, giraf, zebra's en kudu's. Langs de weg richting Pretoriuskop lag een moeder rhino met jong tussen het struikgewas, iets te ver voor een mooie foto. Bovendien dachten we dat ze er op de terugweg ook nog wel zou liggen. We reden verder naar de Transportdam en misten bijna een jonge hyena, die moederziel alleen langs de weg lag. Het beest kwam gelijk op ons toelopen, tot vlak onder het raam. Zo klein zijn ze nog leuk, zeker als ze de tanden niet laten zien.
Bij de Transportdam was het mooi en rustig, een kleine malachite kingfisher, een kudde waterbokken die een slokje kwam nemen, luie zonnende nijlpaarden en wat later nog een kudde zebra's. We dronken een kop koffie in de auto terwijl we keken. Op de terugweg zagen we de rhino niet meer, die was blijkbaar verkast. Wel veel giraffen, en nog wat olifanten.
Bij Skukuza veel bokken, waaronder ook bushbokken. Een kleine opstopping waar men meende een leeuw gezien te hebben. We hebben even gewacht, maar zijn tenslotte doorgereden. Een kleine twee kilometer verder zagen we nog net een grote mannetjesleeuw in het riet van de oever verdwijnen. Omdat het weer niet ver van het buffelkarkas verwijderd was, vermoedden wij dat dit nog steeds de aanvoerder van de troep leeuwen was die de buffel buit gemaakt hadden. Op de terugweg nog badderende olifanten, verschillende giraffen, warthogs en zebra's.
Bij Skukuza wilden we een hapje gaan eten, we hadden tenslotte geen eten bij ons. Maar daar was men nog druk bezig met het verbouwen van de restaurants. Men had een zogenaamde boskombuis opgezet, onder tentzeil. Het zag er helemaal niet uitnodigend uit, en ook het eten dat voorbij kwam, kon ons niet bekoren.
We belden Ad dat hij maar een blikje soep moest opentrekken, in de tussentijd reden wij linea recta naar huis. Er was op dit moment van de dag, zo tegen half twee en in 27 graden warmte, niet veel actie meer op het Doispane pad.
Eenmaal thuis op het terras aten we een kopje soep met een sneetje toast en daarbij een klein glaasje wijn.
In de avond waren we uitgenodigd op de braai bij Johann en Ina, het was er gezellig en het weer was goed genoeg om met een vest en een lange broek aan buiten te blijven zitten. Maar ze hadden veel te veel eten klaar gemaakt. We moesten dus weer met een volle buik naar bed! Morgen nog een paar uurtjes genieten van de zon, voordat Vivian helaas weer terug vliegt naar Nederland!
