Dag 8 Van Shimuwini naar Villa Blaaskans in Hoedspruit

Nu hadden we alle drie de leeuwen horen brullen in de nacht, het geluid kwam van ver maar hield ook nog aan toen we ons yoghurtje oplepelden en tijdens het inpakken. We kwamen voorbij aan de loop waar we de eerste keer het achttal hadden gezien, onze buren stonden daar al te kijken, en ondanks dat het geluid nu dichterbij was, zagen we de leeuwen niet.

We reden daarom verder maar tot voorbij de brug over de rivier was er niets te zien. In de prachtige kloof lagen hippo's, en een eindje verder stonden twee olifanten vlak langs de weg zich tegoed te doen aan een mopanibosje. Ook bij de Sabledam dichtbij de Phalaborwa Gate was er geen enkele activiteit. We namen daar in de auto nog kop koffie en een stukje peperkoek. In Phalaborwa deden we inkopen voor de volgende dagen en zetten daarna koers naar het zuiden. De R40 van Phalaborwa tot bijna bij Mica was in erbarmelijke toestand. Vol potholes en het was eigenlijk hilarisch om te zien hoe alle auto's, ook de grote steenkolen trucks hier tussendoor slalomden.

Zandspruit Estate was zo gevonden en Sue stond inmiddels op ons te wachten. Ze bracht ons naar Villa Blaaskans, en toonde alle ins en outs van het huis en omgeving.
Een prachtig modern huis met alles erop en eraan (met uitzondering van een tv, we konden daarom nog steeds geen live nieuws zien over de vliegramp).

Drie mooie slaapkamers, waarvan twee een badkamer en buitendouche deelden. De main bedroom was en-suite. Een gezellige woonkamer met zit- en eethoek en open keuken. Daarachter lag de scullery, een wasruimte met verbinding naar een binnenplaatsje. Het terras met eettafel en weer een gezellig zithoekje en twee ligbedden, waarvan er een kapot bleek te zijn.

De verwarming van het zwembad werkte niet naar behoren, het water was daarom te koud om een duik te nemen, al lag het er erg uitnodigend bij op deze alweer warme dag (29 graden). We moesten echter vooralsnog beginnen met uitpakken en alles een plekje geven. De wasmachine werd gelijk aangezet terwijl we op het terras een broodje met een heerlijke kop Nespresso namen.

We reden naar de Eastgate airport en kwamen daar juist op tijd aan. Het vliegtuigje uit Johannesburg was al geland en niet lang daarna zagen we Sylvia uitstappen. De koffers werden heel grappig met een tractor naar de uitgang gereden en daar afgeladen.

We stopten bij Pick 'n Pay omdat we in Phalaborwa wat dingen waren vergeten. Hier vonden we ook een 4x4 shop die warempel een skottelbraai hadden die op ons onderstel paste. Ook dat probleem was dus weer opgelost.

Terug in Villa Blaaskans deed iedereen waar hij/zij zin in had en op het eind van de middag namen we een drankje op het terras, een paar nyala's kwamen gezellig naar ons kijken.

Omdat we tijd te kort waren gekomen, besloten we te gaan eten bij de Hat & Creek, volgens Sue kon je daar in dit seizoen zonder reservering naar binnen. Het zag er gezellig uit, en het was nog warm genoeg om buiten te kunnen zitten. De bestelling liet lang op zich wachten en er werd ook geen brood vooraf geserveerd. De fillets waren heerlijk, de vis en de prawns echter lagen in veel te veel saus week te worden. Natuurlijk weten we dat je in de bush geen vis moet eten, maar we hadden ons daar na twee weken vlees erg op verheugd. Weer thuis bij een kop thee een filmpje gekeken op de laptop en daarna lekker het bed in.

Dag 7 Rondom Shimuwini

Ad en Vivian hadden leeuwen horen brullen in de nacht en toen we nog voor 7 uur op pad gingen, zagen we zo maar 8 leeuwen op de andere oever van de rivier liggen, twee mannetjes, een kleintje en 5 vrouwtjes! Het was ver van ons af maar met het opkomende zonlicht evengoed een schitterend schouwspel. We reden verder richting Mopani en zagen een grote kudde giraffen. Op de mooie Tzendse loop zagen we slechts een duikertje, een paar impala's en een giraf, verder helemaal niets. Vlak bij de grenspost met Mozambique stootten we op buffels, giraf, zebra's, wildebeest, tsessebee, gompou, impala's en nyala's. De picknickplek was groot, schoon en heel erg rustig. We waren hier nog nooit eerder geweest.

Ook de loop langs de Letaba naar de dam leverde weinig op. Veel waterbokken, hier en daar een duikertje, een giraf en wat impala's. We besloten halverwege om te draaien en zagen toen een grote kudde buffels uit de struiken komen. Op een volgende kleine loop ?wemelde het daarentegen van de dieren; olifanten, veel nijlpaarden, krokodillen en bokjes. Ook langs de Letaba rivier op het laatste stukje mainroad naar restcamp Letaba was het druk. Veel olifanten, waterbokken, nijlpaarden, zebra's, en twee mooie saddlebilled storks.

In Letaba namen we een hapje in het nieuwe restaurant van Mugg & Bean. Het restaurant en terras zagen er heel wat leuker en aantrekkelijker uit dan toen Sanparks zelf de restaurants nog exploiteerde, en ook het eten was van goede kwaliteit. We hadden hier weer even internet verbinding en via het thuisfront hoorden we over het afschuwelijk nieuws met het neergestorte vliegtuig van Malaysia Airways.

De weg terug bracht helemaal niets, alleen langs de rivier op weg naar Shimuwini weer wat olifanten, nijlpaarden en waterbokken. Wel zagen we minstens 50 gieren rondvliegen en van de buren hoorden we dat zij de leeuwen nog rond half elf niet ver van het kamp af hadden gezien. Toen wij aankwamen, vertrokken zij net weer voor een klein rondje.

We relaxten op het grasveld in de schaduw van de bomen, het was warm, wel 32 graden! De brown headed parrots zaten net als de dag ervoor weer in de boom vlakbij ons huisje, ze maakten verdomd veel lawaai! Omdat we al geluncht hadden, besloten we pannenkoeken te gaan bakken. En lekker dat ze waren, er was nog genoeg beslag over voor de volgende morgen. Het brood was immers al 6 dagen oud en een beetje droog. In het kamp gebeurde niets spectaculairs, de brown headed parrots verdwenen weer voordat de schemering inviel, de eekhoorntjes waren vroeg op stok en de nijlpaarden hielden zich rustig. De olifanten die hier twee jaar geleden langs het kamp op de oever kwamen drinken, lieten dit keer verstek gaan. Misschien had het iets te maken met de aangespoelde rommel van de overstromingen, overal lagen nog stukken boom en takken, hier en daar zelfs een stuk beton. De birdhide daarentegen was helemaal nieuw opgebouwd, waarom ze dan en passant die rommel niet hadden opgeruimd, was ons een raadsel. We dronken nog een wijntje en gingen, zoals het hoort als je op safari bent, weer vroeg naar bed.

Dag 6 Van Punda Maria naar Shimuwini Bushcamp

Het was heerlijk mild toen we om half zeven aan ons yoghurtje zaten, het werd later op de dag dan ook 29 graden. Op het eerste stuk tot Shingwedzi was weinig tot niets te zien. Wel zagen we een licht gekleurd katachtig dier op hoge poten de weg oversteken, op grote afstand. Omdat we het dier in eerste instantie niet gelijk herkenden, reageerden we niet onmiddellijk. Totdat het tot ons doordrong dat dit hoogstwaarschijnlijk een serval cat moet zijn geweest. In Tanzania hebben ze een donkerder vel, maar op foto's van Kruger Park lijkt dit dier inderdaad een stuk lichter van kleur te zijn dan de soortgenoten in Tanzania en Kenia. Natuurlijk was er niets meer te zien toen we op de bewuste plek kwamen, weer een gemiste kans. Bij Shingwedzi werd het levendiger, giraffen, olifanten, zebra's, weer een enorme kudde buffels, nyala's en veel waterbokken. We besloten op de day visitor's area onze ontbijtstop te houden. Het had heel wat voeten in de aarde voordat we daaraan konden beginnen. De picknickplek buiten het main camp was verlaten en toen we bij de receptie navraag deden, moesten we ter plekke betalen voor de skottelbraai met gasfles en het bonnetje afgeven op de picknickplaats. Andermaal er naar toe gereden, maar er was helemaal niemand te bekennen. Weer terug naar het restcamp, en daar bleek dat er sinds de overstromingen begin vorig jaar binnen in het main camp een nieuwe day visitor's area was aangelegd. Prachtig gelegen aan de oevers van de Shingwedzi. Ons eitje met bacon, koffie en sinaasappelsap smaakte daarna dubbel zo lekker. Daarna weer verder zuidwaarts langs de Red Rock Loop. Ook daar niet activiteit qua dieren. In de rivier nijlpaarden en krokodillen, langs de oevers voornamelijk bokken, giraffen en een enkele zebra. Maar geen katten. We zetten er daarom weer terug op de mainroad maar wat meer vaart in, en bij restcamp Mopani hielden we een tweede stop. Een mooi en schoon restcamp, met vanaf het restaurant prachtige uitzichten op de dam. We namen een ijsje en vervolgde onze tocht zuidwaarts.

Langs de oevers van de Letaba op weg naar Bushcamp Shimuwini was ook niet veel te zien op het gebruikelijke na, en het was net twee uur geweest toen we inchecken in het mooi gelegen kamp. Bungalows met een open zit- en eetruimte met modern tuinmeubilair en direct zicht op de rivier. Een ruime binnenkeuken, twee slaapkamers en twee badkamers. Allemaal een beetje ouderwets en ongezellig, maar de buitenruimte en het schitterende uitzicht deden dat snel vergeten. Voor de bungalow een groot grasveld met grote oude bomen, de rivier met hippo's en watervogels, op de andere oever diverse bokken die regelmatig kwamen drinken aan het water. We namen de zitstoeltjes mee naar het grasveld en dronken een aperitiefje met een hapje, ondertussen genietend van al het moois rondom ons. Nog voor het donker zaten we aan de dis, een makkelijke kip kerrieschotel, want de pannen in de keuken lieten te wensen over. Het was een heerlijke zwoele avond en de hippo's hielden zich vooralsnog rustig. Het was pikdonker toen de brommende generator rond 9 uur uit ging.

Dag 5 Rondom Punda Maria

Ad had gedurende de nacht leeuwen horen brullen, maar op onze gamedrive in de vroege ochtend zagen we daarvan geen spoor in de nabijheid van het kamp. Wel olifanten, kudu's, waterbokken, impala's, 2 duikertjes, 2 bateleurs, een parrot, zebra's en giraffen. Onze ontbijtstop was bij de picknickplaats Babalala, die schoon en goed onderhouden was. Daarna reden we een loop, het landschap was erg mooi en de rivieren waren nog goed gevuld met water. Desondanks was er op het eerste stuk weinig wild te bekennen, maar dat werd anders op het tweede stuk. Nijlpaarden, veel olifanten, nyala's, zebra's, giraffen en een ontzettend grote kudde buffels (honderden exemplaren). Het was zonnig en warm, zo rond de 25 graden. Net na de middag waren we terug in het kamp waar we onmiddellijk met de voorbereidingen van de lunch begonnen; pepper beef fillet met sla en take away frietjes uit het restaurant. Op het eind van de middag reden we nog de mooie Mahonie loop rondom het kamp. Ook hier weer veel olifanten, buffels en voornamelijk nyala's en steenbokjes. Bij de kaarsjes nog een glaasje wijn op het terras genomen en daarna naar binnen in de tent omdat Ad nog wat moest werken.

Dag 4 van The Outpost naar Punda Maria tented camp

Het was een stuk kouder dan de avond ervoor toen we even voor zes uur naar de lounge liepen waar een kopje thee voor ons klaarstond alvorens we weer op gamedrive gingen. Alweet nam het eerste stuk door de bush omdat het op de open weg nog veel te koud zou zijn. En dat was het ook, maar voordat we daar arriveerden, schoot in het eerste ochtendlicht een luipaard recht voor ons over het pad. Alweet had dit in eerste instantie niet gezien en daardoor misten we belangrijke minuten. Toen we op de plek kwamen, was het dier alweer in de struiken verdwenen. Alweet reed echter de bush in en toen konden we een glimp opvangen van het mooie dier. Het leek wel dezelfde luipaard die we de avond ervoor gezien hadden, ook klein en net zo schichtig. Toen we dichterbij kwamen, schoot het luipaard andermaal het pad over. Jammer. Pas toen we dicht bij de Luvuvhu de bush weer indoken, werd het gelukkig iets minder koud. We reden door een prachtig fever tree forest, hier en daar nyala's, mooie kleine vogeltjes waarvan we de namen alweer vergeten zijn, twee kuddes buffels, kudu's, warthogs, impala's, een aantal bateleurs, een harrier hawk, en kingfishers. Geen enkele olifant.

Het ontbijt was erg lekker, maar toen we daarna wilden gaan douchen en inpakken, stonden de meisjes, die de kamers moesten schoonmaken, al voor de deur te wachten, zo ook de jonge man die de bagage moest ophalen. Van een douche was dus geen sprake meer. Ook het management was nergens te zien toen we af gingen rekenen. Een beetje een raar einde van een mooi verblijf in deze superluxe lodge.

We reden naar het fever tree forest aan de andere zijde van de brug, waar het concessie gebied ophoudt. Hier stootten we bijna gelijk op een kudde olifanten. We namen een kijkje bij de Pafuri picknickplaats, een van de mooisten van het hele park. Prachtige grote oude bomen, bijna tamme nyala's die daar rustig rondscharrelen, en niet te vergeten Frank de vriendelijke oppasser, die ontzettend veel van vogels afweet. We hoefden niet te eten en we reden daarom weer verder door het boomrijke gebied. Veel nyala's, veel olifanten, nog een kudde buffels, veel impala's, veel zebra's, hippo's, krokodillen en ook kudu's. Op weg naar restcamp Punda Maria nog een giraf en een tsessebe tussen een kudde zebra's.

De safaritenten van het Punda Maria tented camp zagen er leuk uit, te bereiken via een houten boardwalk met goede verlichting in de avond. Gelukkig scheen de zon op ons terras volop in de namiddag. Vanuit het balkon keek je in de bush en aan de zijkant iets verder weg op de heuvels in de verte. Buiten een keuken met afsluitbare kastjes (zodat de apen er niet in konden), een groot terras met leuke houten eet- en zitstoelen.
Binnen twee eenpersoonsbedjes, een ruimte met een open kast met schappen en een open hangkastje, verder nog een enkel open schap met spiegel erboven. Aan de ene kant van deze ruimte een toilet, aan de andere kant de ruime douche met wasbakje. Het was aangenaam warm in de tent en later bleek dat het ook in de avond niet zo heel erg afkoelde. We aten spaghetti met sla en daarbij een lekker rood wijntje. We maakten het niet laat want we hadden weer wat slaap in te halen.

Dag 3 Kruger Park, The Outpost Lodge

Na een vroeg ontbijt weer op pad, het was helemaal bewolkt en zelfs wat mistig hoog in de bergen. We reden zonder het te weten de juiste afslag voorbij, en daarna gaf de GPS ons een afslag aan, die uiteindelijk eindigde in een rotsachtig 4x4 track! Uiteindelijk zijn we weer omgedraaid en terug gereden naar de afslag die langs de damwand voer van de Albasini Dam en daarna al snel uitkwam op de R524 naar Thoyandou. Maar al met al waren we zeker 3 kwartier kwijt en ook de weg vanaf Thoyandou ging door een zogenaamd rural area met veel mensen en auto's op de weg. Op het gehele stuk tot aan de Punda Maria Gate van Kruger Park was de toegestane maximum snelheid slechts 60 km. De zon was inmiddels doorgekomen en het was al lekker warm toen we rond 10.00 uur ingeschreven waren en bij de poort een kopje koffie namen. Er was niet veel wild te zien rond deze tijd, misschien ook omdat het best wat waaide. We zagen onderweg zebra's, impala's, twee buffels, kudu's, nyala's en een paar olifanten.

Bij de brug over de Luvuvhu Rivier vlogen veel mooi gekleurde vogeltjes en we konden de Fish Eagles horen. Ook was de ravage die de overstromingen bijna 1,5 jaar geleden hebben aangericht, heel goed zichtbaar in dit gedeelte van het park. Uiteindelijk kwamen we bij The Outpost aan, gelegen in een concessie gebied binnen Kruger National Park, dicht bij de Pafuri Gate. Een prachtige lodge, hoog boven op de rotsachtige oever van de Luvuvhu. De ontvangstruimte was al indrukwekkend, maar nog mooier en luxer waren onze suites. Heel groot, met open wanden (geen ramen), die alleen middels screens dicht gemaakt konden worden. Uitzicht vanaf de gehele kamer en natuurlijk vanaf het balkon op de rivier beneden, een mooi bad, een dagbed, een groot bed, een genieuze rolkast die tussen twee wanden weggerold kon worden, een bureau en een Nespresso machine! Schitterend, hier zouden we het wel dagen uitgehouden hebben! De suites waren verbonden middels een houten boardwalk, en zo ver uit elkaar geplaatst, dat daardoor onze suites op het eind van de rij, een heel eind lopen van het centrale gedeelte aflagen.

Na installatie was het al snel tijd voor een lichte lunch, sla met fishcakes, en daarna gingen we gelijk op gamedrive. Over paadjes waar de normale Krugerbezoeker niet mag komen. We zagen weer een kleine kudde olifanten, een klipspringer, nyala's en impala's en ongelooflijk veel mooi gekleurde vogeltjes waarom de grey headed parrot. De rit eindigde aan de rand van een soort bos, waardoor we via een stenig paadje en al klimmende over de rotsen uiteindelijk terecht kwamen bij de Lanner Gorge. Hoog boven op de rotsen en uitkijkende over de rivier die hier door een nauwe kloof stroomde. Hier namen we de sundowner en zodra de zon achter de bergen verdween, begonnen we aan de terugtocht. Het werd snel donker en met het spotlight aan werd er gezocht naar dieren, die echter niet te voorschijn kwamen in de lichtbundel. Totdat we een stukje normale weg namen. Alweet, onze ranger, had al gezegd uit te kijken naar luipaarden, en warempel, we zagen opeens ogen oplichten die vanuit de weg naar de berm bewogen. Het was een luipaard die bij onze nadering snel de bosjes indook. De impala's, die we nu duidelijk zagen liggen in het struikgewas, gaven alarm calls af. Maar van de luipaard geen spoor. Totdat zij even later een stuk verder de weg weer opkwam. Zij begon hard te rennen toen we naar haar toe reden, zo hard dat Alweet behoorlijk gas moest geven om haar in te halen. Net voordat zij andermaal de berm in schoot, konden we haar even goed opnemen. Een mooi einde van onze gamedrive.

Terug in de lodge werden we ontvangen met een drankje en alweer een hapje. Bij de open haard keuvelden we wat met het stel uit Johannesburg met hun tienerdochter en daarbij werd al snel het diner geserveerd. Wij zaten met Alweet in de boma bij het vuur. Het eten was erg lekker maar voor ons eigenlijk veel te laat. Bij het licht van de bijna volle maan liepen we na afloop naar onze suites. Het was wel fris in de suite, maar onder het dikke dekbed was het met de kruik erbij eigenlijk veel te warm. We hoorden olifanten trompetteren en de hele nacht door de hyena's huilen.

Dag 2 Op naar het noorden

We hadden goed geslapen en na een lekker maar duur ontbijt zetten we verder koers naar het noorden. De prachtige 4-baans tolweg naar Pretoria was zo goed als leeg en we schoten goed op. In Polokwane hielden we een pauze om boodschappen te doen voor onze dagen in Kruger Park en een klein hapje te eten. We wisten toen nog niet dat Ad de onontbeerlijke skottelbraai vergeten was in te pakken anders hadden we daar en toen een nieuwe kunnen kopen! Dit wordt nog toveren met de in het park beschikbare pannen! Toen we uit de Mall of The North kwamen, was het ruim 23 graden en dat werden er uiteindelijk 26 richting Louis Trichard. De Shiluvari lodge was snel gevonden, opzij van Louis Trichard aan de Albasini dam in het Soutpansgebergte. De lodge lag zoals gezegd prachtig aan die dam, maar het was helaas allemaal een beetje vergane glorie. De boot waarmee je op het meer een sundowner tour kon maken, was er niet. De kamers zagen er wel enigszins gezellig uit maar de badkamer liet veel te wensen over. Nadat we de auto een beetje omgepakt hadden, waarbij het ook pas later tot mij doordrong dat ik nergens die skottelbraai was tegen gekomen, dronken we een wijntje op ons terras met zicht op het water. Er bleek nog een Nederlands stel te zijn en wat later op de middag arriveerde nog een Franse familie. We hoefden dus in elk geval niet alleen in het restaurant te zitten die avond. Het eten was verrassend lekker, pittige sweet potatoe soup, roasted fillet met wijnsaus, daarbij aardappelpuree met groenten en als toetje een of andere naar citroen smakende muffin. Daarna gingen we met ons allen in de bar zitten, een Nederlandse familie bestaande uit een echtpaar en 3 volwassen kinderen, wij zelf en nog een viertal Fransen. De voetbalwedstrijd vond ik persoonlijk saai en het deed de Hollanders onder ons goed dat de Duitsers het ook niet makkelijk hadden tegen Argentinië. We hebben het tot in de korte pauze van de verlenging volgehouden, achteraf jammer dat we dat ene doelpunt gemist hadden. Maar zoals de jonge man van de Nederlandse familie zo mooi zei: "het was een mooi doelpunt maar wat boeit het".

Dag 1 Johannesburg

Vivian is vanmorgen vroeg vanuit Amsterdam vertrokken. Wij brachten de middag al werkende en tv kijkend door. We zagen dat Vivian ruim 20 minuten eerder zou landen en gingen met een vroegere shuttle naar de airport. In de shuttle spraken we met een jonge Duitse vrouw die nog even naar Brazilië ging vliegen voor de WK finale!

Het vliegtuig was net geland toen we in de arrival hall aankwamen, maar blijkbaar was er een probleem met de transportband, daardoor duurde het ruim drie kwartier voordat Vivian eindelijk door de deur naar buiten kwam. Maar we konden in elk geval de shuttle van 22.00 uur halen. In het shuttlebusje hoorden we al op de autoradio over het eerste doelpunt van Oranje en eenmaal op de kamer, met ons drieën op het bed met een glaasje wijn, cola en wat chips bij de hand, konden we zien hoe ze een tweede en op het einde nog een derde goal maakten, chapeau! Wat hebben we met ons allen genoten van dit WK, maar in het bijzonder van het Oranje team en Louis. Jammer genoeg geen BVN hier, dus ook geen Studio Brasil. En wegens een of andere regeling over Fifa rechten konden we dit ook niet meer bij "Uitzending gemist" bekijken.