We waren eerlijk gezegd blij dat we om 05.00 uur uit bed konden, het was nog steeds warm binnen, al had een windje af en toe wat verkoeling gebracht. Tijdens het ontbijt reden de meeste gasten van Nossob al de poort uit, maar bleven net daar buiten stil staan. We liepen snel naar de hide om te kijken wat de oorzaak was, maar konden van daaruit niets ontdekken. Nog voor half zeven waren we alweer op pad. Bij het eerste waterhole lagen 3 leeuwen, maar op erg grote afstand. De overige waterholes brachten niet veel bijzonders, wel een leuk schouwspel daar waar kudu's, gemsbok, springbok en gnoe tegelijk bij de waterplas waren. Ook hier en daar weer elanden. Pas bij de laatste waterhole op het noordelijke duinenpad lag een leeuw lak bij een dode brown hyena. We willen al lang een bruine hyena in daglicht zien maar toch zeker geen dode. Terwijl wij daar stonden te kijken, liep de leeuw verder naar achteren en vleide zich neer in een bosje, bijna onzichtbaar voor kijkers. In de tussentijd kwam van de andere kant een auto met een echtpaar erin aanrijden. Wij wezen hen op de leeuw in het bosje, maar de dame kwam me enigszins bekend voor. Opeens wist ik dat het de Duitse Ingrid moest zijn, zij heeft een hele mooie website waarin zij al hun reizen zeer uitvoerig (met Deutsche Gründlichkeit) en voorzien van foto's optekent. Hoe klein kan de wereld zijn!! Omdat zij frequente Zuid Afrika reizigers zijn, check ik haar pagina als wij geboekt hebben naar een ons nog onbekende accomodatie. In sommige gevallen is zij daar al geweest want ook zij reizen graag "off the beaten track" en zo krijgen wij dan eerlijke en duidelijke informatie. We hebben een tijdje gekletst en in de tussentijd kwamen nog 2 andere leeuwen vanachter de waterton te voorschijn. Zij voegden zich bij hun maat onder de struik. Aan de Auob kant namen we een kop koffie, we zagen in één boom 2 mooie bateleurs en een tawny eagle (roofarend) zitten, maar zover in de schaduw dat een foto maken uiterst moelijk was. In de rivierbedding een vrouwenkransje van struisvogels, zeker 15 exemplaren. Dichtbij Mata Mata lag nog een cheetah onder een struik, ook weer ver weg. Het was gelukkig minder heet dan de dag ervoor, maar het was toch ruim 31 graden toen we incheckten bij het restcamp. Onze bungalow zag er netjes uit, in de slaapkamers tot 22.00 uur zelfs airco. Met alle buitendeuren dicht, en de slaapkamerdeuren open was het een stuk aangenamer binnen dan de afgelopen dagen. Het terras was ruim met voldoende schaduwplekken. We brachten alles in gereedheid voor een braai, die smaakte lekker met springbokchops, flinterdunne speklapjes, varkenshaas saté en lamsworstjes. Deze laatste kregen we niet meer op maar die zijn ook lekker bij een borrel. We mogen namelijk geen vlees mee naar Namibie nemen als we overmorgen de grens oversteken. In de afgaande kolen werd er nog een vers brood gebakken. Rond 17.00 uur gingen we op game drive. Op slechts enkele kilometers van "huis" stootten we op een nog jonge moeder cheetah met drie van die schattige pluizenbolletjes. Ze lagen onder een boom, maar dit keer niet ver van het pad af. We hebben van het schouwspel genoten totdat ma vond dat het genoeg was geweest. Ze verdween met haar kroost in haar kielzog de duinen in. Wat verderop zagen we een Verraux Eagle Owl (reuse ooruil in Afrikaans) verscholen in een boom zitten. Toen we op ons terras zaten met een glaasje wijn kwam err nog een eland drinken bij het waterhole en na zonsondergang de gebruikelijke jackals en een enkele bok.
In de nacht had het flink gewaaid, het was daarom ook aangenaam koel toen we rond 06.00 uur aan het ontbijt zaten. Bij de waterhole stonden jackals, later kwamen gemsbokken een slokje nemen, in de verte liep een eenzame eland. Op het duinenpad zagen we gemsbokken, twee kuddes schuwe elanden, struisvogels, en jackals. Toen we langs de oever van de Nossob reden alleen nog maar gemsbokken, struisvogels, jackals, springbokken en gnoes, helemaal geen groot wild. Een bateleur arend liet een staaltje van zijn vlieg- en zweegkunst zien door in cirkels over onze auto te vliegen, in een hoge boom zat een martial eagle. Het werd al snel weer warm. Om 11.00 alweer rond de 35 graden. Na ca. 150 km arriveerden we rond het middaguur bij Nossob en mochten al gelijk inchecken. Met vereende krachten werd nasi goreng bereid, en daarna dronken we een heerlijke Nespresso cappucino. Na 3 dagen in een wilderness camp zonder stroom, was dat weer een traktatie. Zowel in Nossob als in Mata Mata wordt de stroom opgewekt door een generator, die echter van 22.00 tot 05.00 uur uitgezet wordt. Het restcamp Nossob is omheind en ons chalet lag vlak langs de draad en bij de ingang van de hide, waar men zicht heeft op het nabijgelegen waterhole. Eventuele leeuwen die aan de andere kant van de omheining zouden lopen, zouden wij in principe dus kunnen zien. Na een verkwikkende douche was het alweer tijd om op gamedrive te gaan. Het was toen nog ruim 38 graden. Bij Cubietje Quap was niets te zien, het volgende boorgat Kwang leverde 3 slapende leeuwinnen op, en er stond een grote kudde wildebeest op enige afstand. Jackals liepen af en aan naar de waterplaats en op de grond onder een boom stonden en lagen aasgieren, al was er in de verste verte geen aas te ontdekken. We hebben daar een hele tijd gewacht, er kwam echter geen beweging in de leeuwinnen. Op de terugweg zagen we behalve een paar kudu's ook nog een mooie spotted eagle owl op de grond vlak langs het zandpad. Terug in het kamp werden we onder het genot van een koude G&T gadegeslagen door de residerende jakhalzen. Vanuit de hide zagen we ook weer jakhalzen die echter steeds onder het drinken zenuwachtig in één richting keken. Op verre afstand hoorden we leeuwen brullen. Even later kwam er nog een bat eared fox een slokje water nemen, maar die was ook weer zo weg. Op de planken walkway stootte Ad tegen een losliggende paal met daarin een omhoog stekende spijker, een enorme bloedpartij tot gevolg! Terug in ons chalet zagen we dat de nagel van de kleine teen helemaal verdwenen was. Pijnlijk en bovendien erg lastig bovendien als je op vakantie in de bush bent. Tegen 22.00 uur gingen de lampen en de ventilators uit waardoor het bloedheet werd in de units. Van een verkwikkende nachtrust was dan ook niet echt sprake.
Het was vanmorgen al of nog 24 graden toen we op gamedrive gingen. Via het pad dwars door de duinen naar de rivierbedding van de Nossob. Al snel kwamen we in het gebied waar de brand had gewoed. De begroeiing was helemaal weg geschroeid en daardoor was er veel zand op het pad gewaaid. Een grote kudde oryx (gemsbok) stond op het pad, maar verder was er niet veel te zien. Ook aan de Nossob kant was het ongewoon rustig, op een enorme kudde springbokken na. De dieren likten het zout uit de stenen op het nieuw aangelegde pad. Dichtbij het Rooiputs waterhole zagen we 3 grote leeuwen in de schaduw van een boom liggen. Te ver voor een foto. Ook konden we met eigen ogen de vorderingen aan de nieuwe grote lodge die aan de Botswaanse kant bij de camping Rooiputs gebouwd wordt, aanschouwen. Op het forum wordt hier al met afgrijzen over geschreven. Bij Twee Rivieren dronken we een kop koffie, konden we enkele telefoontjes plegen en emails ophalen maar de verbinding was te zwak om ons verhaal in te laden op Vivian's reisblog. Terug via het pad langs de Auob. "The kiling fields" bij Houmoed lagen er verlaten bij op een paar jackals en natuurlijk de kadavers na. Bij Monro lagen nog 2 leeuwen lui te wezen en iets verderop lagen de dames cheetah die we de avond ervoor waren tegengekomen. Ook zij waren aan het relaxen zij het dat ze iets alerter op de omgeving reageerden dan de leeuwen. Beide sightings waren te ver van het pad af om opwindend genoemd te kunnen worden. Terug bij Kieliekrankie hoorden we van de buren dat zij bij Monro een luipaard gezien hadden, maar zij waren daar al in de vroege morgen langs gekomen. Wij hadden dus de verkeerde beslissing genomen door het rondje andersom te rijden. Na het verlate ontbijt van pancakes was er voldoende tijd om te relaxen, tussendoor namen we een koude douche om af te koelen. We hadden besloten deze avond eigenlijk niet op gamedrive te gaan, en in de late namiddag te gaan braaien met kudu steaks, lamskoteletjes en saté van de overgebleven beef fillet. Dit bleek uiteindelijk geen succes want het was veel te heet om te eten, de avond bracht echter ook geen afkoeling. Na het eten hadden we nog net genoeg tijd om toch even op en neer naar waterhole Auchterlonie te rijden, en warempel daar lagen 3 leeuwen te soezen. Op de gelijknamige picknickplaats, hoog boven op de oever aan de andere kant van de rivier zagen we twaalf elanden verder de duinen intrekken. Toch een leuk resultaat voor slechts een half uurtje gamedriven. Omdat het zo warm was, rond half acht nog ruim 34 graden, was er ook veel meer ongedierte dan andere avonden. Bij de waterhole kwamen secretarisvogels, jackals, struisvogels, een kleinere brown hyena, 4 gemsbokken, een grote brown hyena, en 2 African wildcats een slokje nemen.
Ad zag in de vroege ochtend ook weer twee giraffen. Toen we rond 05.15 uur opstonden zat er een grote bateleur arend in het zand voor onze unit. We gingen zonder ontbijt op "pyamadrive". De jonge vosjes waren ook al wakker en renden heen en weer toen we in de auto stapten. We zagen weer ontzettend veel giraffen, een mooie arend, kori bustards en secretarisvogels. Op het punt waar we om wilden draaien, zagen we een aantal auto's staan, overigens de eerste die we die morgen tegengekomen waren. Er liep een leeuwin door de rivierbedding en zij kwam recht op onze auto af, poseerde voor ons, begon te brullen en verdween al brullende in het struikgewas. Op de terugrit zagen we 4 cheetahs van zeer dichtbij, onze mankepoot was een van hen en het bleek een mannetje te zijn. Hij was gisteren dus blijkbaar op zoek geweest naar zijn broers want zij zullen voor hem moeten jagen. Het ontbijt smaakte goed en vanaf ons balkon hadden we zicht op een drietal giraffen, die aan de waterplas kwamen drinken. Het is altijd een koddig gezicht als zij zover door de knieën zakken om bij het water te kunnen komen. Op de achtergrond een jakhals en later een van de zilvervosjes. Een kudde gnoes kwam dichterbij om een slokje te nemen, een paar springbokken wachtten hun beurt iets verderop af. Tegen 9 uur vertrokken we richting ons tweede kamp, Kiekieliekrankie dat midden in de duinen ligt. Onderweg er naar toe zagen we twee struisvogel families, een keer met 13 kuikens, en een keer met 18 kuikens. Verder kwamen we niet veel noemenswaardig meer tegen. We arriveerden ruim voor inchecktijd bij Kieliekrankie, waardoor nog niet alle units gereed waren. Het was al behoorlijk warm en bij de waterhole was niet veel loos. Nadat we ons uit eindelijk geïnstalleerd hadden, werd de warme maaltijd voorbereid. Je kunt in de hete middaguren anders niet veel doen want alle dieren liggen in de schaduw te slapen, meestal onzichtbaar vanaf het pad. Bovendien heb je dan de avonduren vrij voor gamedrives en daarna een koel drankje op het terras! Op het menu stond vandaag beef fillet, sla en erwtjes met gebakken aardappelen, het smaakte voortreffelijk. En de siësta daarna was heerlijk ontspannend, want buiten was het veel te warm (ca. 38 graden). Tegen 5 uur gingen we opnieuw op game drive, op Willems's advies reden we nog een keer naar Houmoed, een erg onterechte naam voor de slachtpartijen die hier plaatsvonden. De dode eland van afgelopen dinsdag was bijna helemaal weggevreten, er lag aan de andere kant van het pad weer een nieuw karkas bij. Volgens Willem doodt de daar residerende leeuw iedere andere dag een eland! Dicht bij het watergat Monro lagen in de schaduw van een boom aan de andere kant van de rivier twee enorme mannetjes leeuwen uit te buiken. Het was wat ver voor een goede foto. Jackals liepen af en aan met restjes van de karkassen. Verder leverde de gamedrive weinig op, totdat we op de terugweg bij de afslag naar het duinenpad kwamen. Daar liepen in de schemering doodkalm twee vrouwtjes cheetah over het pad, hun buiken goed gevuld. We konden nog een paar mooie foto's maken want we waren ook dit keer heel alleen. Het bleef lang zwoel die avond. Bij het waterhole kwamen achtereenvolgens een jackal, een brown hyena en een African wildcat hun dorst lessen. Na een G&T en een wijntje hielden we het voor gezien, het was een mooie maar lange dag geweest.
Na een verfrissende buitendouche genomen te hebben was het heerlijk slapen in ons chalet. We werden tijdig wakker en omdat we besloten hadden geen gebruik te maken van het aangeboden ontbijt in een nabijgelegen restaurantje, gingen we gelijk aan de slag met spek en eieren. Net na achten reden we weg, het was gelukkig minder heet dan de dag ervoor. Tegen half 12 waren we bij Twee Rivieren, de ingang van het Kgalagadi Transfrontier Park. Na alle incheck- en grensformaliteiten afgehandeld te hebben, namen we nog een kop koffie, vervolgens reden we richting Wilderness Camp Urikaruus. Bij waterhole Samenvloeiing zagen we 2 karkassen van elanden liggen. Zover als ik me kan herinneren hebben we deze antilopesoort nog nooit eerder in de Kalahari gezien, maar uit de berichten in het forum hadden we al gelezen dat deze dieren nu in grote getale vanwege de droogte aan de Botswaanse kant naar de Auob rivier getrokken waren. Ze zijn minder snel dan bijvoorbeeld de gemsbok en de springbok, en daarmee een gemakkelijkere prooi voor de predators. Tot onze afschuw zagen we daarna bij ieder waterhole wel een karkas liggen. Bij Houmoed lag een nog jonge leeuwin in de schaduw van een boom, vlak langs de weg. Iets van haar af zagen we een dode eland, het sleepspoor was duidelijk te zien. Wellicht was ze uit aan het rusten alvorens aan de maaltijd te beginnen? In de buurt lagen 3 jakhalzen, in afwachting van een stuk van de maaltijd! Iets verderop zagen we nog meer jakhalzen. Ook opvallend veel struisvogels, in grote kuddes. Verderop een nog jonge eland, helemaal alleen. We zagen grote kuddes gnoes, en natuurlijk waren de springbokken alom vertegenwoordigd. Het was inmiddels toch rond de 30 graden geworden toen we rond half 2 bij Urikaruus aankwamen. De chalets liggen op de oever van de droge Auob, en zijn gebouwd op palen, met elkaar verbonden door een houten walkway, ook hoog boven de grond. Vanaf de balkonnetjes voor de keuken- en slaaptenten hadden we direct zicht op het zeer dichtbij gelegen goed gevulde waterhole. Zo dichtbij een waterhole hebben we nog nooit gelogeerd. Het was dan ook onze eerste keer in Urikaruus. We maakten ons middagmaal, bamie, en daarna hadden we een half uurtje om te relaxen alvorens op avond game drive te gaan. Er stonden 2 giraffen midden op het pad, een bee-eater vloog in en uit zijn holletje in zandtalud langs de weg. We zagen een kori bustard, twee secretarisvogels, twee nog jonge paleshanting goshhawks (haviken) op de grond direct langs de weg en een eland. Na het 14e waterhole maakten we rechtsomkeer. Even daarna zag Leonne een African wildcat in de kale struikjes langs de weg. En weer een stuk verder zagen we een kat onder een boom een stuk van het pad af. Eerst dachten we dat het een leeuw was, maar toen we wat dichterbij waren bleek het een cheetah te zijn. Het dier maakte miauw geluiden, vaak door een moeder gebruikt om haar jongen bij zich te roepen. We zagen even later dat het dier enigszins mank liep. Hij/zij verwijderde zich van ons, maar wij gaven de moed niet op en den een stuk achteruit. Na een poosje (we konden de hele tijd het miauw geluid blijven horen) kwam de cheetah terug onze kant op en liep vlak voor de auto het pad over de rivierbedding in. Het was wel zielig om te zien hoe dit sierlijke dier gehinderd werd door die ene poot. Terug in het kamp met een G&T bij de hand kwam ons eerst een Cape Fox bezoeken. Hij stond onder bij het balkon en was niet weg te slaan. Onze oppasser Erik vertelde dat ze een nest met 3 jongen had naast Vivian's unit. Toen het begon te schemeren kwamen de eerste 5 hyena's te voorschijn. Ze dronken wat en verdwenen weer. Vervolgens kwamen er nog twee, die waren wat schrikachtig en verdwenen al snel onder onze units door naar de voorkant. Tussendoor kwamen nog wat bokjes drinken, Vivian zag later vanuit haar slaapkamer, toen we al naar bed waren nog een tiental giraffen.
Tijdens het ontbijt regende het een paar dikke druppels, het was dan ook nog steeds bewolkt toen we even later wegreden. Bij de spoorlijn zagen we een trein vol met ijzererts richting haven bij Saldanha rijden, hij was op de gok meer dan twee kilometer lang, tussen de wagons in nog 3 locomotieven om het gevaarte te kunnen trekken. Bij Graafwater namen we de dirtroad naar Klawer, daarmee sneden we een stuk van 50 kilometer af. Eenmaal op de N7 kregen we te maken met een aantal stop & go's, en dat terwijl we extra niet de veel kortere weg via Calvinia genomen hadden omdat we wisten dat daar wel 21 stops bij wegwerkzaamheden waren! Voorbij de Knersvlakte werd het blauwer en bij Springbok was het al ruim 28 graden. Het werd nog warmer (38) onderweg naar Pofadder en Upington. Iets na vijven kwamen we aan bij Tshahitsi Lodge in Upington, gebouwd in een heel leuk concept. Aparte huisjes met een groot deck waarin een braai en een kleine keukenhoek. Binnen een slaapkamer (Ad en Léonne hadden er zelfs twee!) met airco, tv en gratis internet. Een badkamer met ruime douche en een grote buitendouche. Voor de deur een zwembadje, waar het heerlijk afkoelen was, en een verzorg grasveld waarop springbokken graasden. Na het uitpakken waren we toe aan een welverdiende koude G&T. Het was al donker toen we begonnen te koken, kip kerrie met sla. Als toetje een koffie/thee met een Danish pastrie. Het was nog lang erg warm maar in de slaapkamer was het met de airco aangenaam.
Vandaag begon onze trip met een kort bezoek aan Kaapstad, er moest nog gewinkeld worden voordat we de bush indoken. Het was zonnig en al behoorlijk warm bij vertrek, in Kaapstad echter begon pas net de ochtendmist op te trekken en het was er een stuk frisser. We dronken koffie op een terras aan de Waterfront en tegen half een werd de reis voortgezet. Eenmaal het dichtbevolkte gebied van Milnerton en Blaauwbergstrand voorbij, zagen we tientallen schildpadjes die hun leven waagden door de drukke R27 over te steken. Het was dan ook onvermijdelijk dat er hier en daar een dood exemplaar lag. In het West Coast National hielden we een picknickstop met verse broodjes, het was daar jammer genoeg helemaal bewolkt. Gelukkig klaarde het ten noorden van Langebaan op en eenmaal aangekomen in Rocher Pan Nature Reserve was de zon weer van de partij. Na het inchecken gingen we gelijk op onderzoek uit in het park. Ook hier veel schildpadjes, de pan stond vol met kleurige flamingo's en andere watervogels, en er was een prachtig strand waar behalve een oystercatcher paartje en een enkele dode zeehond geen mens te bekennen was. De nog nieuwe eco cabins waren van alle gemakken voorzien en heel modern ingericht. We dronken een sundowner bij een passende zonsondergang terwijl de braai werd opgestookt. De saté en kip op de bbq, vers stokbrood en sla smaakten heerlijk in de buitenlucht. Als afsluiting een Nespresso koffie. Omdat we de volgende dag een lange rit voor de boeg hadden, gingen we op tijd naar bed.
Na een heerlijk laatste ontbijt in de Ngorongoro Crater Lodge zijn we rond half 8 aangereden richting Arusha. De weg op de rand van de krater was verschrikkelijk slecht, we werden door alle hobbels en bobbels weer flink door elkaar geschud. Eenmaal bij de ingang aangekomen ging de weg over in asfalt, heerlijk na al die dagen dirtroads!! Maar helaas betekende dit wel dat we terug waren in de bewoonde wereld en er helaas bijna een einde kwam aan deze super gave studiereis. Rond 11 uur kwamen we al aan bij de Arusha Coffee Lodge, we kregen een korte rondleiding en aanlsuitend een lunch in de prachtige tuin. Na de lunch hebben we nog een kort bezoek gebracht aan het kantoor van Ranger Safaris in Arusha. Daarna op naar de Lake Duluti Lodge waar we een dagkamer toegewezen kregen. We hadden ruim 3 uur de tijd voordat we opgehaald zouden worden. We hebben de laatste uurtjes in de zon aan het heerlijke zwembad doorgebracht! Voor vertrek hebben we nog een klein hapje gegeten, maar de kok had zolang werk dat we het allemaal in een paar minuten naar binnen moesten werken! Het was nog een klein half uurtje rijden naar de luchthaven van Kilimanjaro. Deze luchthaven stelt niet heel veel voor, het was er warm en er waren weinig winkeltjes! Om kwart voor 9 zijn we vertrokken naar Dar es Salaam, waar we een korte tussenlanding maakten. De vlucht zat echt helemaal vol, omdat KLM een kleiner toestel ingezet had. Uiteindelijk was het nog 8 en half uur vliegen naar Amsterdam waar we om half 7 de volgende ochtend aankwamen! Als eerste hebben we afscheid genomen van Maika, die nog door moest vliegen naar Frankfurt! De bagage was er gelukkig heel snel. Toen was het afscheid nemen van de groep en op naar Den Bosch!
Wat een super fantastische studiereis was dit door een prachtig en divers Tanzania! American Express, super bedankt voor alles! Ik heb genoten en zal deze prachtige reis niet snel vergeten....
